ای که نامش دوا و یادش مایه شفاست


ای هدهد صبا به سبا می فرستمت                 بنگرکه از کجا به کجا می فرستمت                  

حیف است طائری چو تو در خاکدان دهر             زاینجابه آشیان وفا می فرستمت                                         

 در راه عشق مرحله قرب وبعد نیست                می بینمت عیان ودعا می فرستمت  

 هر صبح وشام غافله ای از دعای خیر               در صبحت شمال وصبا می فرتمت

 ای غایب از نظر که شدی همنشین دل              می گویمت دعا وثنا می فرستمت

                                              به نقل از کتاب تذکره المتقین

/ 0 نظر / 4 بازدید