بخشش امام حسین علیه السلام

بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم

مردى از انصار محضر امام حسین علیه السلام رسید، خواست نیاز خود را مطرح کند، امام فرمود:

برادر انصارى آبرویت را از درخواست بخشش با زبانت نگهدار! هر چه مى خواهى در نامه اى بنویس و بیاور که من به خواست خداوند بقدرى به تو خواهم داد که تو را خوشحال کند.

آن مرد نوشت .

یا ابا عبدالله ! فلان شخص پانصد دینار از من طلبکار است و به من فشار آورده و من اکنون امکان پرداخت ندارم . خواهش مى کنم با او صحبت کن که به من مهلت دهد تا روزى که وضع مالیم بهتر شود.

امام علیه السلام پس از خواندن نامه داخل منزل شد و کیسه اى همراه خود آورد که هزار دینار در آن بود به او داد و فرمود:

پانصد دینار آن را به قرضت بده و پانصد دینار آن را خرج زندگیت کن !

سپس فرمود:

حاجت خود را جز به سه نفر مگو؛

1) آدم دیندار. 2) با مروت . 3) آبرودار.

چون شخص دیندار به خاطر دینداریش به تو کمک خواهد کرد.

انسان با مروت از مروتش حیا کرده به تو کمک خواهد نمود.

و انسان آبرودار مى فهمد که تو آبرویت را در راه این حاجتت گذارده اى و بدون جهت این کار را نکرده اى ، حتما مشکلى برایت پیش آمده است از اینرو آبرویت را حفظ نموده و حاجت تو را بر مى آورد

/ 0 نظر / 4 بازدید