ترانه‏ها و اشعار محلى‏

ترانه یکى از ژانرهاى مهم فرهنگ عامه مى‏باشد که در آن خصوصیات روحى، اخلاقى، فردى و غیره مردم تبلور یافته، به عینیّت مى‏رسد. در ترانه‏هاى محلى مفهوم زیارت و فحواى آن بازتاب وسیعى یافته است. همچنین در اشعار محلى شعراى گمنام، به ویژه در چاوشى‏ها نیز بسیار آمده است. در زیر به برخى از این ترانه‏ها و اشعار اشاره مى‏شود:

    دوبیتى‏ها

          شتر ره بار کردن بار قالى             زیارت مى‏روم جاى تو خالى‏

         زیارت مى‏روم حضرت رضا ره             ببوسم گنبد زرد طلا ره‏

***

          این راه زیارت است، قدرش دریاب             از شدت سرما رخ از راه متاب‏

          شک نیست که با عینک ارباب نظر             برفش پرقو باشد و خارش سنجاب‏

***

          تو که چُپق‏کشى دود از هوا کن             به مشهد مى‏روى ما را دعا کن‏

          به مشهد مى‏روى با قرضِ بسیار             مرا بفروش و قرض خود را ادا کن‏

***

          تو که سیگارکشى دود از هوا کن             به مشهد مى‏روى ما را دعا کن‏

          به مشهد مى‏روى پاى پیاده             بیا پا در رکاب اسب ما کن‏

***

          شتر بار کرده‏ام با بار قالى             زیارت مى‏روم جاى تو خالى‏

           زیارت مى‏کنم شاه خراسو             ببوسم گنبد زرد آقا رو

***

          دلم مى‏خواد از این‏جا پر بگیرُم             زمین کربلا لنگر بگیرُم‏

           زمین کربلا خاک شهیدان             سراغى از على‏اکبر بگیرُم‏

در پیشواز رفتن زایر مشهد این اشعار را مى‏خواندند:

      من ز مشهد از رضاى تو سلام آوردم             من پیام از جانب هشتم امام آورده‏ام‏

     گرچه من خود لایق اکرام و حرمت نیستم             هدیه‏اى دارم کز آن والامقام آورده‏ام‏

                        مجموعه مقالات هم‏اندیشى زیارت، ج‏2، ص: 1091

چهره را ساییده‏ام بر درگه شمس الشموس             من سلام از صاحب دارالسلام آورده‏ام‏

نیست جاى حرف دیگر در حریم پاک تو             من که از سلطان دین خیرالکلام آورده‏ام‏

بیت‏الاحزان تو را دارم پیام دیگرى             یعنى از معصومه قم این سلام آورده‏ام‏

 (محمود احمدى، همدان، گنجینه فرهنگ مردم)

خواهى اگر اى دل که شود مشکلت آسان             در برزخ و در حشر نشوى هراسان‏

بگشاى به درگاه رضا دست گدایى             بنشین به درِ خانه سلطان خراسان‏

                                               مجموعه مقالات هم‏اندیشى زیارت، ج‏2، ص: 1090

/ 1 نظر / 4 بازدید

باسلام خیلی زیبا بود کاش شعرهای آذری هم میذاشتید. پدربزرگ من با دوستاش به مشهدرفته بودن.یکی از رفقا بیش ازحدچای میخورده تاحدی که میگفته طاقت گرسنگی رودارم ولی طاقت چای نخوردن روندارم. پدربزرگ من براش شعردرست کرده بود. آدومنو کلبه فرضعلی چای ایشمسم اولآم دلی ایندی عشایرلرگلی آمان عشایرالیندن.