سؤال: با وجود قرآن وکتاب آسمانى، دیگر چه نیازى به امام است؟
پاسخ: قرآن، کتاب قانون است و قانون به مفسّر و مجرى نیاز دارد. در نظام امروز جهان نیز در کنار قوّه مقنّنه، قوّه مجریه و قضائیه وجود دارد، زیرا قانون به مجرى و ضمانت اجرا نیاز دارد.
این نیاز در زمان پیامبر به دست او و پس از پیامبر توسط امامان به انجام مىرسد.
علاوه بر آنکه جزئیّات همه چیز مثلًا تعداد رکعات نماز یا تعداد شوطهاى طواف در قرآن ذکر نشده است و بسیارى از مطالب جزیى و مقطعى در قرآن وجود ندارد و پیامبر در زمان خود و امامان هر کدام در زمان خود، آنها را براى مردم بیان مىکنند.
خود قرآن مىفرماید: به سراغ پیامبر بروید و دستورات خود را از او بگیرید.
«ما آتاکم الرّسول فخُذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا» «1» آنچه را پیامبر بیان مىکند، بگیرید و آن چه را نهى مىکند، رها کنید.
این آیه دلیل آن است که پیروى از سنّت نبوى واجب است. زیرا پیروى از سنت پیامبر، پیروى از خداست. «مَن یطع الرسول فقد اطاع اللّه» «2» امامت و ولایت نیز پذیرش سنت پیامبر است.
در هر حرکت مادّى یا معنوى، چند چیز مطرح است:
1- راه و مسیر.
2- وسیله و ابزار.
3- هدف و مقصد.
4- رهبر و راهنما.
و در این میان نقش راهنما از همه مهمتر است، زیرا که اگر او نباشد هم راه را گم مىکنیم و هم هدف را و هم وسیلهها بىجهت بکار مىافتد. امام راهنماى جامعه در حرکت به سوى خداست.
______________________________
(1) سوره حشر، آیه 7 (2). سوره نساء، آیه 80
اصول عقاید، استاد قرائتی ، ص: 383
