< «مسألۀ 1»> در عقد موقت باید مقدار مهریه معیّن شود وگرنه عقد باطل است.
< «مسألۀ 2»> اگر در عقد دائم نامى از مهریه برده نشود و مقدار آن مشخص نگردد عقد صحیح است؛ ولى شوهر پس از آمیزش و نزدیکى با زن بایستى «مهر المثل» بپردازد، یعنى به مقدار مهریۀ زنهایى که در رتبه همانند او هستند براى او مهریه قرار دهد.
< «مسألۀ 3»> بهتر است مهریۀ زنان مؤمن مطابق «مهر السّنة» باشد؛ یعنى مهرى که پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم براى هر یک از زنان و دختران خود از جمله حضرت فاطمۀ زهرا قرار دادند، و آن پانصد درهم نقرۀ سکهدار است که وزن هر درهم «6/ 12» نخود مىباشد و جمعاً «5/ 262» مثقال معمولى نقرۀ سکهدار مىشود؛ و قیمت آن تابع نرخ روز است. «4»
< «مسألۀ 4»> زن اگر از اطاعت شوهر سرباززند گرچه معصیت نموده است ولى مهریۀ خود را طلبکار است.
< «مسألۀ 5»> اگر هنگام عقد دائم زمانى را براى پرداخت مهریه تعیین نکرده
باشند، زن مىتواند پیش از گرفتن مهریه خود را تسلیم شوهر نکند و از نزدیکى کردن او و سایر استمتاعات جلوگیرى نماید، خواه شوهر توانایى پرداخت داشته باشد یا نه؛ ولى اگر پیش از گرفتن مهریه به نزدیکى راضى شود و شوهر با او نزدیکى کند، دیگر نمىتواند بدون عذر شرعى از نزدیکى شوهر جلوگیرى نماید.
< «مسألۀ 6»> اگر مرد مهریۀ زن را در عقد دائم معیّن کند و قصدش این باشد که آن را ندهد عقد صحیح است؛ ولى باید مهریه را بپردازد.
< «مسألۀ 7»> اگر مهریۀ زن اسکناس قرار داده شود و در اثر گذشت زمان یا عوامل دیگر ارزش و قدرت خرید آن خیلى پایین بیاید، بنابر احتیاط واجب باید با مصالحه نسبت به تفاوت ارزش رضایت زن فراهم شود؛ ولى اگر چیزهایى نظیر: زمین، خانه، طلا یا نقره به عنوان مهریه قرار داده شود زن همان مقدار را طلبکار مىشود، هر چند قیمت آنها تنزل کرده باشد.
< «مسألۀ 8»> اگر مرد در ازدواج دائم قبل از آمیزش و نزدیکى زن را طلاق دهد تنها نصف مهریۀ معیّن شده را به او بدهکار است، و اگر تمام آن را به زن پرداخته مىتواند نیمى از آن را پس بگیرد.
< «مسألۀ 9»> اگر مرد و زنى با یکدیگر ازدواج موقت نمودند و مرد مدت باقیمانده را به زن بخشید، به یکدیگر نامحرم مىشوند؛ و در صورتى که آمیزش و نزدیکى نمودهاند مرد باید تمام چیزى را که به عنوان مهریه قرار داده شده به زن بدهد، و اگر نزدیکى نشده باشد باید نصف آن را بدهد.
نرم افزار جامع فقه اهلبیت ( ع )
______________________________
(4)- ظاهراً در زمان پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم هر دینار ده درهم بوده است؛ پس چون در آن زمان مهر السّنة «500 درهم» بوده معادل «50 دینار» یا «50 مثقال شرعى طلا» مىباشد، که اگر هر مثقال شرعى «515625/ 3 گرم طلا» باشد مجموعۀ مهر السّنة «78125/ 175 گرم طلا» مىشود.
