پیامبر صلى اللَّه علیه و آله و سلم به دنبال گفتار قبل فرمود: آگاه باشید! در روز قیامت سه پرچم، با هوادارانش از همین امّت بر من وارد مىگردند:
1- یکى از آن پرچمها سیاه و تاریک است که فرشتگان از آن وحشت کنند، هواداران آن پرچم در روبروى من مىایستند، به آنها مىگویم: شما کیستید؟
آنها که مرا فراموش کردهاند مىگویند: ما یکتاپرست از عرب هستیم.
به آنها گویم: من پیامبر عرب و عجم هستم.
آنها گویند: اى احمد! ما از امّت تو هستیم.
به آنها گویم: شما پس از من با اهل بیت و عترتم و کتاب پروردگارم چگونه رفتار کردید؟
آنها مىگویند: اما قرآن را ضایع نمودیم، و در مورد عترت تو، حرص و ولع داشتیم که آنان را از صفحه روزگار براندازیم.
من از آنها روى مىگردانم، و آنها با شدّت تشنگى و جگر سوخته و روى سیاه از من دور مىشوند.
2- سپس پرچم دیگرى با هوادارانش بر من وارد مىشوند که سیاهتر و تاریکتر از پرچم قبل است، به هواداران آن پرچم مىگویم:
«شما بعد از من با دو یادگار گرانقدرم، یادگار بزرگ و کوچک، قرآن و عترتم چگونه رفتار کردید؟» آنها مىگویند: اما در مورد یادگار اکبر (قرآن) با آن مخالفت کردیم، در مورد یادگار اصغر (عترت) آنها را خوار نمودیم، و به طور کامل پاره پارهاش نمودیم.
به آنها گویم: از من دور گردید، آنها با شدّت تشنگى و با جگر سوخته و روى سیاه از من دور گردند.
3- سپس پرچم دیگرى با هوادارانش بر من وارد شوند که هم پرچم و هم هوادارانش نورانى و درخشان هستند، به آنان گویم: شما کیستید؟
آنها در پاسخ گویند: «ما یکتاپرست و اهل تقوا، و از امّت محمّد و باقیمانده حق پرستان هستیم، کتاب خدا را دریافتیم، حلالش را حلال و حرامش را حرام شمردیم، و خاندان محمّد صلى اللَّه علیه و آله و سلم را دوست داشتیم و از آنان با همه امکاناتى که براى یارى خود داشتیم یارى نمودیم، و همراه آنها با دشمنانشان جنگیدیم.»
به آنها گویم: مژده باد به شما، من محمّد پیامبر شما هستم، شما در دنیا همان گونه بودید که گفتید، آنگاه با آب کوثر، آنها را سیراب مىکنم. آنها در حالى که سیراب و شادمان هستند از نزد من بروند، سپس وارد بهشت شوند، و در آن همیشه خواهند ماند.
غم نامه کربلا، ص: 45
