پاکى نطفه در حقیقت باید از دو راه باشد:
اول: حلال بودن نزدیکى مرد و زن هنگام انعقاد نطفه و این باید بر اساس اجراى عقد نکاح دائم و موقت باشد و صرف اجراى عقد هم بدون اعتقاد به شریعت اسلام و اطاعت از خدا و پیغمبر و امام نمىتواند موجب حلال بودن نکاح و در نتیجه پاک بودن فرزند باشد، بنا بر این بدون اعتقاد به اصول کامل اسلام که امامت نیز از آنها است نمىتوان از حلال بودن بستر برخوردار بود. دوم: پاک بودن نطفه مربوط به خوردن خوراک حلال و پرداختن مهریه حلال است و اجمالا در هر مالى قسمتى بعنوان خمس (یک پنجم از آنچه انسان بدست مىآورد با شرایطى که در محلش مذکور است مخصوص امام علیه السلام و سادات از بنى فاطمه مىباشد.) مقرر شده که به اهلش پرداخت شود و در صورت نپرداختن و مخلوط شدن با اقسام دیگر اموال حرام شده و حکم استفاده از آن نیز در مهر و تأمین معیشت روشن است. نکتهاى که اینجا یاد آوریش لازم بوده این است که این روایات در بیان واقعیت امور هستند و الا در ظاهر، نکاح و معاملات و معاشرات غیر از شیعه محترم بوده و از مالکیت و ارث و نکاح و مانند آن مانند شیعه برخوردار مىباشند. در احادیث در باره شیعه راجع به مسأله پرداخت خمس نوعى ارفاق به عمل آمده تا نکاح و اولادشان حلال باشد.
جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، ص: 314
