1- امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: عمل با تقوا اندک به حساب نمىآید، چگونه اندک باشد عملى که پذیرفته شود.
2- مفضل بن عمر گوید: در خدمت امام صادق سخن از اعمال به میان آمد، من گفتم: عمل من بسیار اندک و ضعیف است، حضرت فرمود: آرام باش و از خدا استغفار کن، سپس به من فرمود: عمل اندک با تقوى بهتر از عمل زیاد بدون تقوى مىباشد. گفتم عمل زیاد بدون تقوا چگونه است؟ فرمود: مثلا مردى اطعام مىکند و با همسایگانش نیک رفتارى مىنماید و از مهمان و واردین به خوبى پذیرائى مىکند ولى چون دربى از حرام به رویش گشوده شود از آن داخل مىگردد (یعنى با همه کارهاى خوبش چون کار حرامى پیش آید از آن پرهیز نمىکند) و این عبارت از عمل بدون تقوا است، ولى مردى چنین کارهائى را ندارد اما چون دربى از حرام برویش گشوده شود داخل نمىگردد.
3- یعقوب بن شعیب گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام مىفرمود: خداوند بندهاى را از ذلت گناهان به عزت پرهیزکارى منتقل نمىکند مگر اینکه او را بدون مال بىنیاز مىسازد، و بدون رعیت و عشیره عزیز مىگرداند، و بدون ارتباط با بشرى مانوس مىکند.
4- در روایت است که از گفتار رسول خدا (ص) این بود که مىفرمود: بهترین توشه تقوا است.
5- هیثم بن واقد گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام مىفرمود: کسى را که خداوند از ذلت معصیتها به عزت تقوا بیرون آورد بدون ثروت بىنیازش مىکند، و بدون عشیره عزیزش مىگرداند، و بدون یارى مانوسش مىسازد. و هر که از خدا بترسد خداوند همه را از او مىترساند (هیبت و عظمتى به او مىبخشد که همه را در مقابل او خاضع و زبون مىگرداند) و هر که از خدا نترسد خداوند او را از همه چیز مىترساند (چون کسى از خدا نترسد اتکاء و اعتمادش از خدا بریده گردد و در نتیجه ضعف و ناتوانى از همه کس واهمه پیدا مىکند) و هر که به روزى اندک از خدا راضى شود خدا نیز از عمل اندک او راضى مىشود، و هر که از کسب معاش شرم نکند (و تکبر و خود پسندى مانع از کار و کوشش او نگردد) تحصیل روزیش آسان مىشود و عیالش در نعمت قرار مىگیرند، و هر که در دنیا پارسائى کند خداوند حکمت را در قلبش جارى گردانیده و زبانش را (در بیان حکمت و حق) گویا مىکند و در نارسائى و عیوب دنیا و مرض و داروى آنها بر او بصیرت و بینائى مىدهد، و او را به سلامتى از دار دنیا به خانه خوش و سالم آخرت بیرون مىبرد.
6- ولید بن عباس گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام مىفرمود: حسب و برازندگى و افتخار به کردار است و شرافت به مال است و کرامت به تقوا است.
7- حضرت امیر علیه السلام در ضمن خطبهاى در نهج البلاغه مىفرماید: آگاه باشید که لغزشها و گناهان مانند اسبان چموش و نافرمانبریند که اهلش بر آنها سوار شدهاند و لجامهایشان گسیخته گشته است و آنان را بسوى آتش مىافکنند. آگاه باشید که پرهیزکارى مانند شتران رام و فرمانبریند که اهل تقوى بر آنان سوار شده و لجامشان بدست آنان داده شده که آنان را بسوى بهشت برانند.
8- و باز مىفرماید: پرهیز کن خدا را اگر چه اندک باشد، و قرار بده میان خود و خدایت پردهاى اگر چه نازک باشد (گستاخى و پردهدارى را در کثرت انجام معصیت و گناه به نهایت نرسان).
جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، ص:104 - 106
________________________________________
شیخ حر عاملى، محمد بن حسن - صحت، على، جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، 1جلد، انتشارات ناس - تهران، چاپ: اول، 1364ش.
