دین اسلام ارزش خاصى براى علم و دانش قائل است
امام صادق علیه السلام مىفرمایند: «دانشمندان وارثان پیامبران هستند». و هم از ایشان است: «وقتى خداوند نسبت به بندهاى ارادۀ خیر نماید او را دانشمند و فقیه در امور دین قرار مىدهد».
امام باقر علیه السلام مىفرمایند: «دانشمندى که از علمش استفاده گردد به مراتب بالاتر از هفتاد انسان عبادتگر است»
و از حضرت صادق علیه السلام نقل شده: «همسخن شدن با انسان دانشمند در محیط ناگوار و سخت (مثلًا محل زباله) بهتر است از گفتگوى با جاهل بر تخت و جایگاه شاهان».
حال باید تمام تلاش انسانهاى عالم و دانشمند بر این باشد که دیگران را از خواب غفلت بیدار کرده و نسبت به وظایف خود آگاه نمایند. سعدى مىگوید: شخصى مدتى در عبادتگاه مشغول پرستش و عبادت خداوند بود، پس از مدتى آنجا را ترک کرد و به مدرسه دنبال تحصیل آمد، به او گفتم: چه فرقى بین عابد و دانشمند بود که از مجلس عبادتگران بیرون آمده و به مجلس دانشمندان پیوستى؟ جواب داد: عالم در فکر نجات دیگران است اما عابد به فکر نجات خویش.
.
.
