على بُن إبراهیم، عن أبیه، عن حمّاد بن عیسى، عنْ القَدّاحِ (عبد اللَّه بن میمون) «1» عَنْ أبى عبدِ اللَّه (ع) قالَ: قالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): مَنْ سَلَکَ طَریقاً یَطْلُبُ فیهِ عِلْماً، سَلَکَ اللَّهُ بِه طَریِقاً إلَىَ الْجَنّهِ. وَ إنّ الْمَلائِکَةَ لَتَضَعُ أَجْنِحَتَها لِطالِبِ الْعِلْم رِضاً بِه. وَ إنّهُ یَسْتَغْفِرُ لِطالِبِ الْعِلْم مَنْ فِى السّماءِ وَ مَنْ فِى الأرْضِ حَتىَّ الْحُوتِ فى الْبَحْرِ. وَ فَضْلُ الْعالِم عَلى الْعابِدِ کَفَضْلِ الْقَمَرِ عَلى سایرِ النّجُومِ لَیْلَةَ الْبَدْرِ. و إنّ الْعُلَماءَ وَرَثَةُ الأنْبِیاءِ. إِنّ الأنبِیاءَ لَمْ یُوَرّثُوا دیناراً وَ لا دِرْهَماً؛ وَ لکِنْ وَرّثُوا الْعِلْمَ. فَمَنْ أَخَذَ مِنهُ، أَخَذَ بِحَظّ وافِرٍ. «2»
امام صادق (ع) از قول پیامبر عالیقدر (ص) نقل مىفرماید که «خداوند براى کسى که در پى دانش راه بپیماید، راهى به سوى بهشت مىگشاید؛ و فرشتگان براى ابراز خشنودى خویش (یا خدا) بال و پرشان را بر دانشجو فرو مىگسترند. و براى دانشجو هر که در آسمان است و هر که در کره زمین، حتى ماهى در دریا، طلب آمرزش مىکند. و برترى دانشمند بر عابد، مثل برترى ماه شب چهارده بر سایر ستارگان است. و براستى دانشمندان میراثبر پیامبرانند. و پیامبران هیچ گونه پولى به میراث نمىگذارند؛ بلکه «علم» به میراث مىگذارند. بنا بر این، هر کس بهرهاى از علم فراگیرد، بهرهاى شایان و فراوان برده باشد».
______________________________
(1). عبد اللَّه بن میمون بن الاسور القداح، از اصحاب امام باقر و امام صادق- علیهما السلام- نجاشى و علامه در خلاصه وى را از جمله ثقات شمردهاند.
(2). اصول کافى؛ ج 1، ص 42، «کتاب فضل العلم»، «باب ثواب العالم و المتعلم»، حدیث 1
