رسول عزیز و بزرگ اسلام در سال دهم از هجرت حج بجاى آورد و در میان مردم اعلام حج کرد. خروج پیغمبر صلى اللّه علیه و آله براى حج پنج شب بآخر ذىقعده مانده بود و از ذو الحلیفه محرم شد و مناسک خود را در ذیحجه انجام داد و برگشت.
همینکه رسول اللّه صلى اللّه علیه و آله (از مکه مراجعت کرد) و به غدیر خم رسید درباره على علیه السّلام وحى نازل شد، (آن وحیى که درباره على علیه السّلام بر پیغمبر نازل شد) آیهاى بود که خدا فرمود: ما تو را از مردم (منافق) حفظ میکنیم، قبل از جریان غدیر خم پیغمبر خدا دستور داشت که خلافت و امامت على را بمردم گوشزد نماید ولى آن حضرت منتظر این آیه بود که خدا بفرماید: وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ. یعنى (اى پیغمبر) خدا تو را از شر مردم نگاه میدارد. موقعى که آیه سابق الذکر نازل شد حضرت محمّد صلى اللّه علیه و آله بلند شد و خطبه خواند، حمد و ثناى خدا را زیاد بجاى آورد، امیر المؤمنین على علیه السّلام را بالاى دست بلند کرد و او را براى بعد از خود قائم مقام گردانید. حدیث غدیر خم همان است که مورخین (شیعه و سنّى متواترا) نوشتهاند. آنگاه رسول خدا صلى اللّه علیه و آله براى آخر ذیحجه بمدینه مراجعت فرمود.
روایت شده که خداى علیم کلیه آنچه را که بوده و خواهد بود تا روز قیامت برسول خود تعلیم داد آنگاه امر دین و احکام را به پیغمبر صلى اللّه علیه و آله واگذار کرد و فرمود: ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ
عَنْهُ فَانْتَهُوا «1» نیز درباره آن بزرگوار فرمود: وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحى «2» نیز راجع به پیغمبر خود توصیه کرد و فرمود: مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ «3».
______________________________
(1) سوره حشر، آیه (7) یعنى آنچه را که پیغمبر (ص) بشما داد بگیرید و آنچه را که شما را از آن نهى کرد از انجام آن خوددارى کنید.
(2) سوره نجم، آیه (3) یعنى پیغمبر (ص) از روى هوا و هوس سخن نمیگوید، سخن پیغمبر غیر از وحى منزل نخواهد بود.
(3) سوره نساء، آیه (82) یعنى کسى که رسول خدا را اطاعت کند حقا که خدا را اطاعت کرده- مترجم.
ترجمه إثبات الوصیة ،متن،ص:222 - 223
