(1 )در تفسیر على بن ابراهیم از امام باقر (ع) روایت شده است که در تفسیر آیه «همانا خداوند تواناست بر اینکه آیتى فرو فرستد» «1» فرمود: خداوند در آخر الزمان این آیتها را به تو
______________________________
(1) انعام/ 37: إِنَّ اللَّهَ قادِرٌ عَلى أَنْ یُنَزِّلَ آیَةً.
مىنمایاند. از جمله این آیتهاست دابة الارض و دجال و فرود آمدن عیسى بن مریم و طلوع خورشید از مغرب.
( 2 ) همچنین آن حضرت در تفسیر آیه «و بگو او تواناست بر اینکه عذابى از بالایتان بر شما فرستد» فرمود: آن دجال و صیحه است «یا از زیر پاهایتان» یعنى فرو رفتن زمین «یا شما را جامه پراکندگى بپوشاند» و آن اختلاف در دین و طعن برخى از شما بر برخى دیگر است «و بچشاند سختى بعضى را بر بعضى دیگر از شما» «82» یعنى یکدیگر را بکشید و تمام این حوادث میان اهل قبله (مسلمانان) به وقوع خواهد پیوست.
( 3 ) شیخ طوسى در غیبت به سند خود از امیر مؤمنان (ع) از پیامبر (ص) نقل کرده است که فرمود: ده چیز است که پیش از قیام قائم گزیرى از وقوع آنها نیست: سفیانى، دجال، دخان، دابه، خروج قائم، طلوع خورشید از مغرب، نزول عیسى، فرو رفتن زمین در جزیرة العرب و آتشى که از قعر عدن بیرون مىآید و مردم را به سوى محشر سوق مىدهد.
(4) صدوق در اکمال الدین به سند خود از امام باقر (ع) در ضمن نقل حدیثى روایت کرده است که فرمود: و روح الله عیسى بن مریم (ع) فرود مىآید و پشت قائم نماز مىگزارد ...
(5) همچنین در همان کتاب مذکور از امیر مؤمنان (ع) نقل شده است که فرمود: علامت خروج دجال آن هنگام است که مردم نماز را بمیرانند و نشانههاى ناهموار دیگرى را ذکر کرد. پس اصبغ بن نباته برخاست و گفت: اى امیر مؤمنان دجال کیست؟ امام (ع) فرمود: او صائد بن صید است از شهرى که آن را اصفهان مىخوانند و از قریهاى که معروف به «یهودیه» است بیرون مىآید. او چشم راست ندارد و چشم دیگرش در پیشانى اوست. و همچون ستاره صبح مىدرخشد. چیزى در چشم اوست که گویى آمیخته به خون است در پیشانى وى نوشته است: «این شخص کافر است». هر شخص باسواد و بىسوادى آن را مىخواند. داخل دریاها مىشود و آفتاب با او مىگردد در برابرش کوهى از دود است و پشت سر او کوه سفیدى است که مردم آن را غذا مىبینند وى در روزگار قحطى مىآید و بر الاغ سفید (یا سبزهاى) سوار است یک گام الاغش یک میل راه است از هیچ آبى نمىگذرد مگر آنکه تا روز قیامت خشکیده مىشود ... با صداى بلند خود چنان ندا مىدهد که از مشرب تا مغرب، جن و انس و شیاطین صداى او را مىشنوند مىگوید: «اى دوستان من بیایید به سویم. منم آن کسى که بشر را آفریدم و اندام آنها را معتدل ساختم و هر چیز را اندازه و مقدارى تعیین کردم و همه را هدایت کردم منم آن پروردگار بزرگ شما.» دجال دشمن خدا دروغ مىگوید او یک
______________________________
(82) انعام/ 65: قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِکُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِکُمْ أَوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعاً وَ یُذِیقَ بَعْضَکُمْ بَأْسَ بَعْضٍ.
چشم دارد، غذا مىخورد و در بازارها راه مىرود حال آنکه خداوند شما نه یک چشمى است و نه غذا مىخورد و نه در بازارها راه مىرود و نه فنا مىپذیرد.
(6) بدانید که بیشتر پیروان او در آن روز، اولاد زنا هستند و چیز سبزى بر سر و دوش دارند.
خداوند او را در شام در تلى معروف به «تل افیق «83»» در حالى که سه ساعت از روز جمعه سپرى شده به دست شخصى که عیسى بن مریم پشت سر او نماز مىگزارد (مهدى)، مىکشد.
(7) در مجلس چهاردهم چنین آمده است که مهدى بر دجال پیروز مىشود و او را بر کناسه کوفه به دار مىآویزد. جمع میان مضمون این دو روایت بدین ترتیب امکانپذیر است که مهدى، او را در تل افیق مىکشد و جنازهاش را بر کناسه کوفه مىآویزد. (و الله اعلم) سپس امیر مؤمنان (ع) فرمود: هشدارید که پس از این واقعه بزرگى روى خواهد داد. پرسش شد:
این واقعه چیست اى امیر مؤمنان؟ فرمود: خروج دابة الارض از طرف صفاست. انگشترى سلیمان و عصاى موسى با اوست. آن انگشترى بر سیماى هر مؤمنى که گذارده شود، نوشته مىشود: «این مؤمن حقیقى است» و بر سیماى هر کافرى که گذاشته مىشود، نوشته مىشود: «این کافر حقیقى است». تا آنجا که مؤمن چون کافر را ببیند، مىگوید: «واى بر تو اى کافر» و کافر چون مؤمن را ببیند، مىگوید: «خوشا به حال تو اى مؤمن من هم دوست داشتم امروز مانند تو مىبودم و رستگار مىشدم». سپس دابه سر خود را بالا مىآورد و کسانى که در میان مشرق و مغربند پس از طلوع خورشید از طرف مغرب، به اذن خدا عز و جل او را مىبینند. در آن هنگام توبه برداشته مىشود. نه توبهاى پذیرفته مىشود و نه عملى به بالا مىرود و اگر کسى پیش از این ایمان نیاورده باشد یا در حال ایمانش خیرى حاصل نکرده، ایمانش در این لحظه سودى به حال او نخواهد بخشید ...
سیره معصومان ،ج6،ص:401 - 402
