امام صادق ( ع ) فرمود : نظر کن اى مفضّل به سوى این کوهها که از خاک و سنگ بر روى هم نشسته و بلند شده و جاهلان گمان مىکنند که زیادتى است در خلقت و احتیاجى به آنها نیست و این خطاست، بلکه منافع در آنها بسیار است از جمله آنها آن که برفها بر قله کوهها مىنشیند و بعضى مىماند براى مردم و در عرض سال به قدر حاجت بر مىگیرند و از آن
______________________________
(1) سوره بقره، آیه 155.
منتفع مىشوند و اکثرش آب مىشود و از آن نهرها و چشمههاى عظیم جارى مىشود.
و ایضاً در این کوهها اصناف نباتات و عقاقیر و ادویه به عمل مىآید که در زمین آنها به هم نمىرسند. و ایضاً در آنها غارها و درّهها براى تعیّش درندگان و وحشیان مىباشد، و بر روى آنها قلاع منیعه و بروج مشیّده براى تحصّن از اعادى مىسازند.
و دیگر آن که سنگها از آنها مىبرند و مىتراشند براى عمارتها و آسیاها.
و ایضاً معادن انواع جواهر و فلزات مىباشند.
و در جبال و تلال منفعتى چند است که به غیر از قادر ذو الجلال که خالق آنهاست کسى دیگر نمىداند.
ترجمه توحید المفضل، ص: 189
