در اسلام، مبغوضترین حلالها، طلاق است. «2» پیامبر گرامى اسلام مىفرماید: ازدواج کنید و طلاق ندهید که با طلاق، عرش خدا به لرزه در مىآید: «تزوّجوا و لا تطلّقوا فانّ الطلاق یهتزّ منه العرش» «3» البته طلاق یک راه حلّ و گاهى ضرورت است.
در مورد چگونگى طلاق چند نظریه وجود دارد:
الف) طلاق، باید به راحتى قابل انجام و بدون هیچ قیدى باشد که این امر مورد سوء استفاده افراد هوسباز و عیّاش قرار مىگیرد، و زن را فقط براى هوسهاى زود گذر خود مىخواهند.
ب) طلاق باید به کلّى ممنوع باشد که کلیسا طرفدار این نظریه است. در حالى که ممنوعیّت طلاق سبب مىشود تا مردان و زنانى که با هم توافق ندارند، تا پایان عمر بسوزند و بسازند و یا مخفیانه همسر دیگرى اختیار کنند.
د) طلاق باید به دست زن باشد. در این فرض آمار طلاق بالا مىرود، زیرا زنان عاطفىتر و زود رنجترند و در برخورد با مشکلات زندگى، اقدام به طلاق مىکنند و زندگىهاى بسیارى به اندک رنجى از هم متلاشى مىگردد.
ه) طلاق باید به دست مرد باشد؛ امّا در چارچوب قانون و با نظارت کامل حاکم اسلامى که مسئول جلوگیرى از ظلم وبرقرارى عدالت است. البتّه در مواردى که زن متقاضى طلاق است، حاکم اسلامى به تقاضاى او رسیدگى کرده و در صورت لزوم، حکم به طلاق و جدایى مىدهد.
در اسلام، طلاق باید تابع شرایط و قوانین خاص باشد و به مسائل اخلاقى پاى بند باشد.
چهارصد نکته از تفسیر نور ص 175 – 176
______________________________
(1). ذیل آیه 1 سوره طلاق (2). وسایل الشیعه، ج 15، ص 266 (3). وسایل الشیعه، ج 15، ص 268
