آورده اند که :
روزی فتحعلی شاه میان سه تن از زنان خود ، به نامهای « جهان » ، « حیات » و « بقا » نشسته بود.
در آن هنگام شاه این شعر را خواند :
نشسته ام میان دو دلبر و دو دلم که را مهر ببندم ؟ در این میان خجلم
جهان خانم گفت :
تو پادشاه « جهانی »، « جهان » تو را باشد .
حیات خانم گفت :
اگر « حیات » نباشد ، « جهان » به چه کار آید .
بقا خانم گفت :
« حیات » و « جهان » هر دوشان بی وفاست « بقا » را طلب کن که آخر « بقاست »
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
خواننده عزیز این یک طنز بود ولی خیلی پر مفهوم پس به دیده عبرت بخوان .
دنیا بی وفاست و فانی آنچه می ماند آن است که در راه خدا به عشق خداوند متعال انجام گرفته بقاست و در آخرت سعادت ابدی را برای انسان می آورد ووووووووووووو................................................................................
