امام باقر علیه السلام به جابر فرمودند: «واعلم بانک لاتکون لنا ولیاً حتى لواجتمع علیک اهل مصرک وقالوا انک رجل سوء لم یحزنک ذلک ولو قالوا انک رجل صالح لم یسرک ذلک ولکن اعرض نفسک على کتاب اللّه» «1» اى جابر! تو ولى ما نمىشوى مگر زمانى که اگر تمام مردم شهر درباره تو بگویند فلانى مرد بدى است ناراحت نشوى، و اگر هم گفتند مرد خوبى است شاد نشوى، بلکه براى شناخت خود، خود را به کتاب خدا عرضه نمائى.
از این حدیث هم به خوبى استفاده مىشود که همه جا رأى و قضاوت مردم دلیل بر حقانیّت یا باطل بودن نیست.
در قرآن مىخوانیم که مردم مىگفتند چرا قرآن بر مرد سرشناسى از دو قریه مکه و طائف نازل نشد؟ «وقالوا لولا نزل هذا القران على رجل من القریتین عظیم» «2»
آنها خیال مىکردند همین که فلان شخص، سرشناس و معروف یا سرمایهدار و باغ دار است باید وحى هم به او نازل شود!!
همین که طالوت از طرف خدا فرمانده لشکر شد، بسیارى از مردم فرماندهى او را فقط به خاطر فقر و تهیدستى او نپذیرفتند. «3»
مگرنه این است که پیامبر صلى الله علیه و آله مشغول خواندن خطبه نماز جمعه بود که صداى طبل کاروان تجارى بلند شد و ناگاه همه مردم از پاى خطبه رسول خدا بلند شدند و به سوى مال التجاره رفتند و مشغول خرید شدند و جز چند نفر نزد حضرت باقى نماندند.
تا کنون مشخص شد که مسئله امامت از اساسىترین مسائل اعتقادى و عامل هدایت و رشد جامعه است و طبق روایات متعدد، عبادت بدون داشتن رهبر حق مورد قبول نیست گرچه انسان در طول عمر، سختترین نوع عبادت را انجام دهد. «4»
همچنین مشخص شد که جامعه نیاز به رهبر دارد. زیرا سقوط و یا رشد یک جامعه بستگى به رهبرى آن دارد و دانستیم که راههاى اغفال و وسوسه و تهدید و تطمیع باز است و افرادى خود را به دروغ به نام رهبر و امام جازده و گروههایى را به نیستى کشانده و بدبخت کردهاند.
در اینجا بجاست شیوه تعیین رهبر و راه شناخت امام حق و امام باطل را از قرآن و حدیث فراگیریم.
______________________________
(1). تحف العقول، ص 284 (2). سوره زخرف، آیه 31
(3). سوره بقره، آیه 247 (4). بحارالانوار، ج 27، ص 190
اصول عقاید، ص: 417
