(1) آیین اسلام تعدد زوجات را اجازه داده و فرموده است: «از زنان هر چه خوش دارید، دو تا دو تا و سه تا سه تا و چهار تا چهار تا بگیرید و اگر بیم دارید که (در حقوق) عدالت نکنید، فقط یک زن بگیرید.» «146»
______________________________
(142) نساء/ 7؛ لِلرِّجالِ نَصِیبٌ مِمَّا تَرَکَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ مِمَّا تَرَکَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ کَثُرَ، نَصِیباً مَفْرُوضاً.
(143) نساء/ 19؛ لا یَحِلُّ لَکُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ کَرْهاً.
(144) نساء/ 19؛ وَ لا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ ما آتَیْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَنْ یَأْتِینَ بِفاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ.
(145) نساء/ 19؛ وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ، فَإِنْ کَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ یَجْعَلَ اللَّهُ فِیهِ خَیْراً کَثِیراً.
(146) نساء/ 3؛ فَانْکِحُوا ما طابَ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً.
(1) اسلام بر رعایت عدالت در میان همسران تأکید و سفارش کرده است: «هرگز نتوانید میان زنان (در میل قلبى) عدالت کنید و گرچه به شدت بخواهید. پس جور بىنهایت مکنید که او را بلا تکلیف واگذارید.» «147» در این آیه خداوند روشن کرده است که عدل تام و کامل میان زنان (حتى در میل قلبى) ناشدنى است. پس اگر عدل تام امکان نباشد، جور تام هم نباید باشد. عدالتى که در آیه نخست (فان خفتم) از آن یاد شده غیر از عدالتى است که در آیه دوم (و لن تستطیعوا) آمده است. در اباحه تعدد زوجات حکمتها و مصلحتهایى نهفته است که جز فرد معاند با آنها مخالفت نمىورزد و اینجا محل بیان مصالح و منافع تعدد زوجات نیست.
سیره معصومان ،ج1،ص:53
