چرا خداوند متعال در آیه 13 سوره جن مىفرماید: هر کس به خداى خود ایمان آورد دیگر از نقصان خیر و ثواب و از احاطه رنج و عذاب بر خود نترسد؟ آیا اگر نماز را که بر آن تأکید شده، انجام ندهیم، همین طور است؟
ایمان به پروردگار متعال و ایمان به آنچه بر پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم نازل شده و انجام دادن و تسلیم دستورهاى الهى که نماز نیز از جمله آنهاست، باعث مىگردد شخص نه از نقصانى بترسد و نه از ظلمى هراس داشته باشد و در صورتى که آن را ترک نماید این اجر و پاداش از او گرفته خواهد شد و کسى که به دستورهاى خداوند عمل نکند ایمان واقعى ندارد. قرآن کریم در اینباره مىفرماید: «مَا سَلَکَکُمْ فِی سَقَرَ* قَالُوا لَمْ نَکُ مِنَ الْمُصَلِّینَ* وَلَمْ نَکُ نُطْعِمُ الْمِسْکِینَ* وَکُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضینَ* وَ کُنَّا نُکَذّبُ بِیَوْمِ الدّینِ» « مدثر، آیه 42- 46»؛ چه چیز شما را به دوزخ فرستاد؟ مىگویند: ما از نمازگزاران نبودیم و اطعام مستمند نمىکردیم! و پیوسته با اهل باطل همنشین و همصدا بودیم و همواره روز جزا را انکار مىکردیم. این آیه به خوبى نشان مىدهد که تا چه حدّ ترک این فریضه الهى خطرناک است که مىتواند سبب سقوط در دوزخ شود. به جا آوردن نماز آن قدر از نظر اسلام مهم است که طبق بعضى از روایات معروف، به نخستین چیزى که در نامه اعمال نگاه مىشود نماز است، که اگر در نامه اعمال وجود داشت به سایر اعمال نیک نگریسته خواهد شد وگرنه به بقیه نگاه نمىشود و چنین کسى روانه دوزخ مىگردد. «1»
__________________________________________________
(1). ر. ک: شیخ حر عاملى، وسائل الشیعه، ج 3، کتاب الصلوة، باب ششم و هفتم و هشتم، ص 22، ج 10، ص 19، ح 6؛ همان، تفسیر نمونه، ج 25، ص 116
پرسمان قرآنى نماز، ص: 82
