امام جواد علیه السّلام درباره فرزندش امام هادى علیه السّلام از آفات روزگار و دگرگونیهاى زمان بیمناک بود، و به خداى تعالى ملتجى بود تا او را از هر بدى نگهدارد و از تمام ناخوشیها حفظ کند و هر روز این دعاى شریف را- که در تمام مدّت توجه خاصّش به خدا و گسستن از غیر خدا بود- زمزمه مىکرد، او را تعویذ مىکرد، در آن دعا که پس از بسم اللّه الرّحمن الرّحیم، چنین آمده است:
«لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظیم، اللّهمّ ربّ الملائکة و الرّوح، و النّبیّین و المرسلین، و قاهر من فى السّماوات و الأرضین، و خالق کلّ شیء و مالکه کف عنّى بأس أعدائنا، و من أراد بنا سوء من الجنّ و الإنس، فأعم أبصارهم و قلوبهم، و اجعل بیننا و بینهم حجابا و حرسا و مدفعا، إنّک ربّنا و لا حول و لا قوّة الّا باللّه علیه توکّلنا و إلیه أنبنا، و هو العزیز الحکیم.
ربّنا و عافنا من شرّ کلّ سوء، و من شرّ کلّ دابّة أنت آخذ بناصیتها، و من شرّ ما سکن فى اللّیل و النّهار، و من شرّ کل سوء، و من شرّ کلّ ذى شرّ یا ربّ العالمین، و إله المرسلین، صلّ على محمّد و آله أجمعین، و خصّ محمّدا و آله بأتمّ ذلک، و لا حول و لا قوّة إلّا باللّه العلىّ العظیم، بسم اللّه و باللّه أو من و باللّه أعوذ، و باللّه أعتصم، و باللّه أستجیر، و بعزّة اللّه و منعته أمتنع من شیاطین الانس و الجنّ، و من رجلهم و خیلهم و رکضهم، و عطفهم و کیدهم و شرّهم و شرّ ما یأتون به تحت اللّیل و تحت النّهار من البعد و القرب، و من شرّ الحاضر و الغائب، و الشّاهد و الزّائر أحیاء و امواتا ... و من شرّ العامّة و الخاصّة، و من شرّ نفسى و وسوستها، و من شرّ الدناهش و الحسّ و اللّمس، و اللّبس، و من عین الجنّ و الإنس.
و بالاسم الّذى اهتزّ له عرش بلقیس أعید دینى و نفسى، و جمیع ما تحوط به عنایتى من شرّ کلّ صورة و خیال أو بیاض او سواد، أو تمثال او معاهد أو غیر معاهد ممّن سکن الهواء و السّحاب و الظّلمات و النّور و الظلّ و الحرور و البرد، و البحور و السّهل و الوعور و الخراب، و العمران و الآکام و الآجام و المفاوض، و الکنائس و النّواویس
و الفلوات و الجبانات، من الصّادرین ممّن یبدو باللّیل و ینتشر بالنّهار، و بالعشىّ و الابکار، و الغدوّ و الآصال، و المریبین و الاسامرة و الأفاترة و الفراعنة، و الأبالسة، و من جنودهم و ازواجهم و عشائرهم، و قبائلهم، و من همزهم و لمزهم و نفئهم، و وقاعهم، و أخذهم، و سحرهم و ضربهم و عبثهم، و لمحهم، و احتیالهم و من شرّ کلّ ذى شرّ من السّحرة و الغیلان و أمّ الصّبیان و ما ولدوا ... و من شرّ کلّ ذى شرّ داخل و خارج، و عارض و متعرّض، و ساکن و متحرّک، و ضربان عرق، و صداع شقیقة و امّ ملدم و الحمّى، و المثلّثة و الرّبع و الغبّ، و النّافضة و الصّالبة و الدّاخلة و الخارجة، و من شرّ کلّ دابّة أنت آخذ بناصیتها، إنّک على صراط مستقیم، اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و سلّم کثیرا ...» [1]
______________________________
[1] به نام خداوند بخشنده مهربان، هیچ نیرو و توانى نیست بجز خداوند والاى بزرگ، اى آفریدگار فرشتگان و روح، انبیا و مرسلین، و غالب بر تمام موجودات آسمانها و زمین، و آفریدگار و مالک همه چیز، ما را از ترس دشمن بازدار، و هر که از جن و انس به ما سوء قصد کند، چشم و دلهایشان را کور کن و میان ما و او مانع و حافظ و مدافعى قرار ده، همانا تو پروردگار مایى، هیچ نیرو و توانى جز نیرو و توان خداوند نیست، بر او توکّل و بازگشت داریم، او قادر داناست.
بار خدایا ما را از شرّ هر بدى و از شرّ هر جنبندهاى که در قبضه قدرت توست، بازدار، و از شرّ هر آن چه شب و روز بر آن مىگذرد، و از شرّ هر بدى و هر موجود شرور، اى پروردگار جهانیان و خداوند رسولان، بر محمد و تمامى خاندانش درود فرست و محمد و آلش را مخصوص کاملترین درود خود فرما. و هیچ نیرو و توانى بجز خداوند والاى بزرگ نیست، به نام خدا و به وسیله او در امانم و به خدا پناه مىبرم و به خدا چنگ مىزنم و از خدا پناه مىجویم و به عزّت و قدرت خدا از اهریمنان انس و جن، پیاده و سواره و خزندگانشان، از چشمداشت و مکر و شرّشان و شرّ آن چه در سایه شب و روز از دور و نزدیک آیند و از شرّ حاضر و غایب، شاهد، زائر، زنده و مرده، و از شرّ عام و خاص و از شرّ نفس خویش و وسوسهاش و از شرّ نوع خاص از جنّیان (دناهش) و از حس و لمس و لبس آنها و از چشم زخم جنّ و انس، خویشتن را پاس مىدارم.
و به آن نامى که تخت بلقیس به خاطر آن در اهتزاز شد، دین و جانم را و تمام آن چه
امام جواد علیه السّلام همواره با این دعاى شریف فرزند گرامیش را تغذیه مىفرمود، تا زندگى را در حالى استقبال کند که اعتماد و اطمینان دارد که نیروى مدبّر هستى و حاکم بر عالم وجود، تنها خداى تعالى است، آفریدگار حیات و آفریننده همه چیز اوست و جز او سراب است و نیرو و توانى وجود ندارد.
امام جواد علیه السّلام در دل فرزندش نهال ایمان مطلق به مقدّرات الهى را غرس نمود، به این ترتیب که تنها به او باید پناه برد و اوست که سختیها و بدیها را برطرف مىسازد.
تحلیلى از زندگانى امام هادى(ع) ،ص:27 - 29
