|
امام علی ( ع )
- کسی که عیب های دیگران را ببیند و آن ها را زشت شمارد ، اما همان عیب ها را در خود بپسندد ، احمق واقعی است . « نهج البلاغه ،حکمت 349 »
- حماقت انسان از این راه شناخته می شود که در هنگام برخورداری و رفاه ، سرمست شود و در تنگدستی و سختی ، خود را بسیار خوار کند . « غررالحکم ف 4520 »
- از بی خردی بر حذر باش ؛ زیرا شخص بی خرد خودش را اگر چه بدکار باشد ، نیکوکار می داند ، ناتوانی اش را زیرکی ، و شرَ و بدی اش را خیر و خوبی می شمارد . « نهج السعاده ،3/ 225 »
- شیفتگی به دخالت های بی جا و همنشینی با نادان ، حماقت است . « غررالحکم ، 1914 »
- دست زدن به کارهای مهلک ، نشانه بی خردی است . « غررالحکم ، 5421 »
- شخص بی خرد با هر سخنش ، سوگندی همراه است . « غررالحکم ، 7336 »
- سعی نکن هر چه مردم برای تو می گویند رد کنی ، که برای نشان دادن حماقت همین ب است . « غررالحکم ، 10251 »
- احمق ترین مردم کسی است که بی وفایی و بی اعتباری دنیا را می بیند و باز دلبسته و فریفته آن می شود . « معانی الاخبار ، 199/4 »
- احمق ترین مردم کسی است که خود را خردمندترین مردم می داند . « غررالحکم ، 3089 »
- بی خردتری مردمان آن است که خوبی نمی کند و انتظار تشکر دارد ، و بدی می کند و توقع پاداش نیک دارد . « غررالحکم ، 3283 »
- حضرت مسیح ( ع ) در پاسخ به این سؤال که احمق کیست ؟ فرمود : خود رای خود پسند ؛ کسی که هر چه فضیلت است از آن خود می داند و برای دیگران بر خود هیچ فضیلتی قایل نیست ، همه حقوق را برای خود می داند و هیچ حقی برای دیگران بر خود قایل نیست . این همان بی خردی است که چاره ای برای درمان او وجود ندارد . « الاختصاص ، 221 »
- افق حوزه ،ش 326
|
|