*****زهره می خواهد به جنَت آباد برود .
جنَت آباد بسیار سرسبز است .
آن جا همه نوع گلی هست .
چشمه ها و جویبارهای فراوان با آب های خنک و گوارا در آن جاری است .
آن جا همه با هم دوست و مهربان و صمیمی هستند .
زندگی در آن برای زهره یک آرزوست ؛
آرزویی که هر صبح با امید آن از بستر بر می خیزد .
زهره تصمیم خود را گرفته است .
مادرش که نگران اوست ، می گوید :
- ببین دخترم ! تو راه جنَت آباد رای ، بلد نیستی . تازه اگر بلد هم باشی با مشکلات و خطرهای راه چه می کنی ؟..........
زهره برای رفتن لظ شماری می کند .
او فکر می کند در این راه به هیچ کس نیازی ندارد.
زهره به تنهایی به راه می افتد .
در بین راه با خود می گوید ، شاید راه جنَت آباد این نباشد !
اما می رود و می رود .
در مسیر به راه های دیگری نیز بر می خورد .
یکی را بر می گزیند و می رود
((((((((((((((((((((( آیا زهره سرانجام به جنَت آباد خواهد رسید ؟ )))))))))))))))))))) .
((((((((((((((((((((با چه مشکلاتی و خطرهایی روبه رو خواهد شد ؟)))))))))))))))).
*****رفتن به سوی بهشت نیز بدون راهنما و مربَی امکان پذیر نیست .
اگر می خواهیم به سوی بهشت برویم باید مسیر را خوب بشناسیم .
*** « مرجع تقلید » کسی است که راه بهشت را از قرآن و سخنان پیشوایان معصومین ( ع ) فرا گرفته است به ما نشان می دهد .
من و تو با تقلید از او می توانیم ای مسیر را پیدا کنیم و به سلامت بپیماییم .
مرجع تقلید دستورات اسلام را در کتابی به نام « رساله » نوشته و در اختیار ما قرار می دهد .
با تهیه کردن این کتاب و مطالعه آن ما را در مسیر زندگی یاری می کند .
من و تو وقتی به سن بلوغ رسیدیم نیاز به مطالعه این کتاب داریم و احکامی که در زندگی باا آن سر و کار داریم بدست می آوریم و با عمل به آن احکام به جنَت آباد به سلامت می رسیم و الا نه .
((((((( پس بکوشیم با تقلید از مجتهد به بهشت وعده داده شده برسیم ))))))))).
احکام دختران اول راهنمایی
