صدای اذان برای رسول خدا ( ص ) چنان جاذبه داشت که هنگام اذان به بلال می فرمود : « ارحنا یا بلال » ( 1 )
ای بلال : ما را از غم و اندوه رهایی بخش .
و آن حضرت می فرمود :
« کسی که صدای اذان را بشنود و بی تفاوت بماند . جفا کرده است » . ( 2 )
در جای دیگر می فرماید :
« گرسنه از غذا سیر و تشنه از آب سیراب می شود ولی من از نماز سیر نمی شوم » . ( 3 )
« هنگام نماز ، رنگ از چهره علی ( ع ) می پرید و می لرزید و می فرمود : وقت نماز رسیده ، وقت امانتی که خدا بر هستی عزضه کرد » . ( 4 )
« علی ( ع ) در جنگ صفین ، گاهی به آسمان نگاه می کرد . ابن عباس علت آن را پرسید فرمود : برای اینکه نماز اول وقت ، از دستم نرود » . ( 5 )
همان گونه که ماهی از شنا کردن خسته نمی شود ، اولیا ی خدا نیز از عبادت و نماز ، خسته و ملول نمی شوند .
اولیای الهی ، هنگام نماز ، عطر می زدند ، بهترین لباس را می پوشیدند ، و خوف و هراسان از آن بود که مبادا مورد عنایت خدا قرار نگیرند ، یا در نماز حالت خشوع و توجه نداشته باشند.
1 - محجة البضاء ، ج 1 ، ص 377 .
2 - نهج الفصاحه ، جمله 132 .
3 - مستدرک الوسائل ، ج 1 ، ص 174 .
4 - تفسیر صافی ، ج 2 ، ص 370 .
5 - سفینة البحار ، ج 2 ، ص 44 .
بر گرفته از کتاب پرتویی از اسرار نماز محسن قرائتی
