1- امام صادق علیه السلام فرمود: از نشانه هاى بدون تردید شرکت شیطان (با کسى) این است (که آن شخص) فحشگو بوده و برایش مهم نباشد که چه مىگوید و در بارهاش چه مىگویند.
2- امام باقر علیه السلام فرمود: خداوند دشمن مىدارد دشنام گو و دشنام پذیر را.
3- امام صادق علیه السلام فرمود: همانا دشنام گوئى و بد زبانى و هرزه گوئى از نفاق و دوروئى است.
4- رسول خدا (ص) فرمود: خداوند دشمن مىدارد فحشگوى بد زبان و گداى پررو را.
5- رسول خدا (ص) به عایشه فرمود: اگر براى دشنام صورت و مثالى بود مثال و صورت زشتى مىبود.
6- روایت شده: هر که بر برادر مسلمانش دشنام دهد خداوند برکت را از روزیش مىگیرد، و او را بر خودش وامىگذارد، و زندگانیش را تباه مىکند.
7- سماعه گوید: رفتم به خدمت امام صادق علیه السلام، آن حضرت بدون مقدمه به من فرمود: اى سماعه این چه رفتارى بود میان تو و شتربانت؟ بپرهیز از دشنام گوئى و عربده کشى و لعنت گوئى. گفتم: به خدا سوگند اگر من چیز ناروائى گفته باشم بخاطر ستمى است که شتردار بر من روا داشته است، امام فرمود: اگر او بر تو ستم کرده تو هم با او (در فحش و فریاد) برابر آمدى، این کارها از روش من نیست و شیعیانم را هم به آن دستور ندادهام استغفار کن و دیگر از این کارها نکن، گفتم: استغفار مىکنم و دیگر چنین کارى را نمىکنم.
8- رسول خدا (ص) فرمود: از بدترین مردم کسى است که مردم بخاطر دشنامگوئیش از همنشینى با او کراهت دارند.
9- امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند دوست مىدارد شخص با حیاى بردبار و بىنیاز عفیف را، آرى و خداوند دشمن مىدارد دشنام گوى بد زبان و فقیر اصرارکننده را.
10- امام صادق علیه السلام در ضمن حدیثى فرمود: شرم و پاکدامنى و مرض و سستى از ایمان است، منظورم مرض و سستى زبان است نه مرض و سستى قلب. و دشنام گوئى، و بد زبانى، و زبان درازى و یاوه گوئى از نفاق است.
11- رسول خدا (ص) در سفارشهاى خود به على علیه السلام فرمود: یا على! بزرگترین جهاد این است که انسان صبح کند و در نیت و قصدش نباشد که بر کسى ستم کند اى على! هر که مردم از زبانش بترسند از اهل آتش باشد، یا على! بدترین مردم کسى است که مردم از ترس دشنام و شرارتش احترامش کنند، یا على! بدترین مردم کسى است که آخرتش را به دنیایش بفروشد و بدتر از او کسى است که آخرتش را به دنیاى غیرش بفروشد.
جهاد النفس وسائل الشیعة / ترجمه صحت، ص:307 - 309
