امام باقر علیه السلام فرمود:
سمرة بن جندب، در زمان رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلم زندگى مىکرد. او یک درخت خرما در خانه یکى از مسلمین داشت. و به بهانه رسیدگى کردن به آن سرزده، و گاه و بىگاه، داخل آن خانه مىشد.
صاحب خانه که از این موضوع ناراحت بود، نزد رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلّم شکایت نمود و عرض کرد:
یا رسول اللَّه! سمره، بدون اجازه و سرزده به خانه من وارد مىشود تا به درختش رسیدگى کند.
پیامبر، سمره را طلبید. و او حاضر شد. حضرت فرمود:
چرا بدون اجازه، وارد خانه مسلمان دیگرى مىشوى؟
اى سمره! اگر خواستى داخل خانه شوى، اجازه بخواه.
سمره قبول نکرد.
فرمود: آیا مىخواهى بجاى این درخت، نهالى در بهشت به تو بدهند؟
گفت: نه فرمود: سه نهال چطور؟
گفت: نه حضرت فرمود: تو موجب زیان و آزار هستى.
و بعد به صاحب خانه فرمود:
برو و درخت او را بکن، و جلوى او بیانداز! «1»
گلچین صدوق، ج2، ص: 186
