ازدواج دائم و ازدواج موقت (متعه) در امورى با یکدیگر اشتراک دارند که در ذیل به پارهاى از آنها اشاره مىنماییم:
1- عقدى مشتمل بر ایجاب و قبول باشد و مجرد تراضى و معاطات کافى نیست.
2- عقد باید به الفاظ خاصى از قبیل: زوجت، انکحت، متّعت باشد نه هر لفظى.
3- مانع شرعى از سبب و نسب یا رضاع یا غیر از آن موجود نباشد.
4- در حال حیض یا نفاس جماع ممنوع است.
5- با دخول احتیاج به عدّه است و بدون دخول یا در حالت یائسگى زن، احتیاج به عده نیست.
6- فرزند، ملحق به شوهر است؛ اگرچه عزل هم کرده باشد.
7- اولاد، ملحق به پدر و مادرند. لذا تمام آثار آن از قبیل: ارث و نفقه بر آنها مترتب مىشود.
8- حضانت و احکام آن.
9- حرمت ازدواج با زن مشرک.
10- منتشر شدن حرمت به سبب دامادى و شیردادن.
11- احتیاج شروط عامه از قبیل: بلوغ، عقل، اختیار و مانند آن.
12- در زن باکره احتیاج به اذن ولىّ است.
شیعه شناسى و پاسخ به شبهات، ج2، ص: 498
