روزى مىخواستم از خانه خارج شوم، فرزند خردسالم گفت: بابا براى من بیسکویت مىخرى؟ گفتم: وقتى برگردم برایت مىخرم.
حدیث داریم اگر به فرزندنت قول و وعدهاى دادى، عمل کن! متأسفانه آن روز وقتى به خانه برگشتم بر اثر قصور یا تقصیر بیسکویت نخریدم. تا وارد خانه شدم، فرزندم گفت: بابا بیسکویت خریدى؟ گفتم: نه. گفت: بابا بَدِه. گفتم: نه بابا خوبه.
دیدم ذکر گرفت که بابا بَدِه بابا بَدِه. او را بغل کردم و گفتم: بابا جون! من تو را دوست دارم گفت: بیسکویتت کو؟
من فهمیدم محبت بدون بیسکویت را بچه دو ساله هم قبول ندارد.
دروغ مىگویند آنهایى که مىگویند ما ولاى علىّ داریم، امّا پایشان به مسجد و نمازجمعه و جماعت نمىرسد. پایشان به جبهه و صحنه مبارزه نمىرسد.
علىّ مرد جبهه بود، مرد شمشیر بود، مرد عبادت و اشک و ناله بود، مرد حماسه و فریاد بود، دوستدار على نیز باید در این راه قدم بردارد.
اصول عقاید، ص: 446
