مسأله 459: مَحرم کسى است که در نگاه به او، محدودیتى که نسبت به سایر افراد هست، نمىباشد و ازدواج با او نیز حرام است.
مسأله 460: این افراد بر پسرها و مردان محرمند:* مادر و مادربزرگ. * دختر و دختر فرزند (نوه) و فرزندان او.* خواهر.* خواهرزاده (دختر خواهر) و فرزندان او.* برادرزاده (دختر برادر) و فرزندان او.* عمّه (عمۀ خودش و عمۀ پدر و مادرش).* خاله (خالۀ خودش و خالۀ پدر و مادرش). این دسته از افراد به سبب خویشاوندى نَسَبى با هم محرمند. گروهى دیگر هم به سبب ازدواج بر پسرها و مردها محرم مىشوند، از جمله آنهاست:* همسر.* مادرِ زن و مادر بزرگ او.* زن پدر (نامادرى).* زن پسر (عروس). امّا زن برادر و خواهر زن نامحرمند.
مسأله 461: این افراد بر دخترها و زنان محرمند:* پدر و پدر بزرگ.* پسر و پسرِ فرزند (نَوه) و فرزندان او.* برادر.* خواهرزاده (پسر خواهر) و فرزندان او.* برادرزاده (پسر برادر) و فرزندان او.* عمو (عموى خودش و عموى پدر و مادرش).* دایى (دایى خودش و دایى پدر و مادرش). این دسته از افراد به سبب خویشاوندى نَسَبى محرم هستند.
گروهى دیگر هم به سبب ازدواج بر دخترها و بانوان محرم مىشوند، از جمله آنهاست:* شوهر.* پدر شوهر و پدربزرگ شوهر.* شوهر دختر (داماد). امّا شوهر خواهر و برادر شوهر محرم نیستند. بجز افرادى که بیان شد ممکن است کسان دیگرى نیز به سبب ازدواج، با شرایط خاصى بر یکدیگر محرم شوند که در کتابهاى مفصّل فقهى آمده است.
مسأله 462: اگر زنى با شرایطى که در کتابهاى فقهى آمده است، بچهاى را شیر دهد، آن بچه بر آن زن و افراد دیگر محرم مىشود که جهت آشنایى بیشتر مىتوانید به رسالۀ توضیح المسائل، مراجعه کنید.
مسأله 463: بجز زن و شوهر، نگاه کردن هر انسانى به فرد دیگر، اگر براى لذّت بردن باشد حرام است، خواه همجنس باشد؛ مانند نگاه مرد به مرد دیگر یا غیر همجنس؛ مانند نگاه مرد به زن و خواه از محارم باشد یا غیر محارم و به هر جاى بدن باشد، همین حکم را دارد.
مسأله 464: پسرها و مردان مىتوانند به تمام بدن زنانى که بر آنها محرم هستند بجز عورت، بدون قصد لذّت بردن نگاه کنند.
مسأله 465: پسرها و مردان نمىتوانند به بدن و موى زن نامحرم نگاه کنند ولى نگاه کردن به دستها تا مچ و صورت به مقدارى که در وضو باید شسته شود، اگر به قصد لذّت بردن نباشد، اشکال ندارد.
مسأله 466: دخترها و بانوان مىتوانند بدون قصد لذّت بردن، به سر و صورت و گردن مرد نامحرم به مقدارى که بطور متعارف نمىپوشانند، نگاه کنند.
احکام جوانان (فاضل)، ص:178 - 180
