بعضى مىگویند: منظور پیامبر از «مَن کنتُ مولاه فهذا علىّ مَولاه» دوستى على علیه السلام بود. زیرا یکى از معانى ولایت، محبّت و دوستى است. امّا آیا بر گرداندن کسانى که مسافتى را طى کردهاند و جمع کردن و نگه داشتن آنها به مدت سه روز در آن بیابان داغ براى ابلاغ این مطلب بود که مردم على را دوست بدارید! هر چند دوستى على علیه السلام هم بسیار مهم است و بسیارى به دوستى على علیه السلام هم عمل نکردند!
از آن گذشته آیا دوستى بیعت مىخواهد؟ دوستى تبریک مىخواهد؟ چرا برخى آمدند و گفتند:
«بخّ بخّ لک یا علىّ، أصبحتَ مولاى و مولا کلّ مؤمن» «2»
مبارک باد، مبارک باد اى على! امروز تو مولاى ما و مولاى هر مؤمنى گردیدى.
براستى هر کس در دادگاه دو شاهد داشته باشد، حق خود را مىگیرد، در حالى که على علیه السلام یکصد و بیست و چهار هزار نفر شاهد داشت و حقش را از بین بردند.
آرى على، اول مظلوم تاریخ است!
______________________________
(1). سوره مائده، آیه 3(2). بحارالانوار، ج 21، ص 388
اصول عقاید، قرائتی ، ص: 449
