یکى دیگر از علائم حتمى که در روایات آمده بر خواستن صدائى است از آسمان که شرق و غرب عالم آنرا مىشنوند و طبق روایات دو صدا از آسمان به گوش مىرسد.
اوّل: قبل از ظهور حضرت در شب بیست و سوّم ماه مبارک بهوسیله جبرئیل که همگان مىشنوند که ندا مىکند (الْحَقُّ مَعَ عَلِیٍ وَشِیعَتِه) و در وسط روز شیطان صدا مىزند (الْحَقُ مَعَ عُثْمانٍ وَشِیعَتِهِ).
دوّم: ندائى است که مقارن ظهور در جهان طنین مىافکند. امام صادق علیه السلام مىفرماید: حضرت قائم در مکه داخل مىشود و در کنار خانه کعبه قرار مىگیرد و چون آفتاب بلند شود از جانب خورشید ندائى بر مىخیزد که اهل زمین و آسمان مىشنوند، مىگوید: این مهدى آل محمد است و او را با نام و کنیه جدش پیامبر یاد مىکند و پدران او را تا على بن ابىطالب نام مىبرد و سپس توصیه مىکند که با او بیعت کنید و با او مخالفت نکنید که گمراه خواهید شد.
و در نزدیکى غروب، شیطان فریاد مىزند: پروردگار شما در وادى یابس وارد شده و او عثمان بن عنبسه، از فرزندان یزید بن معاویة بن ابى سفیان است (که همان سفیانى مىباشد) با او بیعت کنید تا هدایت شوید.
دوازده گفتار درباره دوازدهمین حجت خدا ، ص: 263