القاب شریفى که بیانگر بعضى از اوصاف این امام بزرگ از ویژگیهاى برجسته و صفات والاى اوست، عبارتند از:
1- ناصح: از آن رو این لقب را دادهاند که آن بزرگوار از خیر خواهترین افراد براى امّت خویش بود.
2- متوکّل: امام علیه السّلام، خود این لقب را دوست نداشت و به یارانش مىفرمود که او را به این لقب نخوانند، به نظر من، از آن جهت این لقب را خوش نداشت که خلیفه، جعفر متوکّل نیز به این لقب بوده است و او از بدترین مخالفان و شریرترین دشمنان اهل بیت علیهم السلام بوده است.
3- تقىّ: زیرا آن حضرت متقىترین شخص روزگار خود بود و دلش همواره به حق پیوسته بود، طاغوت زمان (متوکل) تلاش زیادى کرد تا این که امام علیه السّلام را به میدانهاى لهو و لعب بکشاند ولى نتوانست، این چیزى است که اطرافیان خلیفه بدان، اعتراف کردهاند.
4- مرتضى: مشهورترین لقب امام علیه السّلام است.
5- فقیه: چون امام، فقیهترین مردم زمان، و مرجع والاى فقها و دانشمندان بود.
6- عالم: امام هادى علیه السّلام، داناترین مردم زمان بود، نه تنها در امور شرعى اسلامى بلکه در تمام علوم و معارف سر آمد بود.
7- امین: آن بزرگوار امانتدار دین و دنیا بود.
8- طیّب: کسى در آن زمان پاکیزهتر و بزرگوارتر از آن حضرت نبود.
9- رشید: زیرا آن حضرت، از تمام مردم کاملتر و هدایتیافتهتر بود.
10- موضح: از آن جهت که آن بزرگوار بیانگر احکام کتاب و سنّت بود.
11- عسکرى: از آن رو به این لقب نامیده شد که در شهر سرّمنرأى مىزیست و آنجا را عسکر مىگفتند .
12- شهید: از آن رو که به دست دشمنان خدا شربت شهادت نوشید.
13- وفىّ: چون از باوفاترین مردم بوده است و وفاى به عهد از ویژگیها و خصوصیتهاى آن بزرگوار بوده است.
14- خالص: چه او مبرّا از هر بدى و عیب بود.
تحلیلى از زندگانى امام هادى(ع) ،ص:26
