«فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ نِعْمَهً وَ اللَّهُ عَلیمٌ حَکیمٌ وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتى تَبْغى حَتَّى تَفىءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطینَ» (حجرات/ 9- 8)
این هم درسى است براى همه کشورهاى اسلامى، مىفرماید: «وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنینَ» البته ما قبول نداریم که صدام مؤمن است. ما صدام را کافر مىدانیم. اما حالا بر فرض دو کشور اسلامى با هم درگیرى پیدا کردند، قرآن به تمام مسلمانها مىگوید: «وَ إِنْ طائِفَتانِ» و اگر دو طایفه از مؤمنین «اقْتَتَلُوا» به هم ریختند، محله بالا و پایین، این شهر و آن شهر، این کشور و آن کشور، اگر دو گروه از مسلمانها «اقْتَتَلُوا» با هم درگیر شدند «فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُما» باقى کشورهاى اسلامى باید میانجیگرى کنند. منتهى نه به اینکه به ایران بگویند: عراق آمده است در کشورت حال با هم رفیق شوید. مىگویند: نگاه کنید، ببینید متجاوز کیست؟ «فان بغت»، باغى کیست؟ ظالم و متجاوز کیست؟ و «ان بغت احداهما» تا به آخر، اگر یک گروه از مسلمانها قلدرى کرده است، همه بسیج شوید که قلدر را سر جایش بنشانید و یک زمانى بود که سران کشورها مىآمدند خدمت امام، براى واسطه گرى که بین ایران و عراق جنگ را تمام کنند. امام این آیه را مىفرمود: شما مسلمان هستید، قرآن به شما گفته است که دو گروه از مسلمانها که بینشان جنگ شد متجاوز را شناسایى کنید و به او حمله کنید. اینها سرشان را پایین مىانداختند و مىرفتند. واقع این است که کشورهاى مسلمان، مسلمان نیستند و قرآن مىگوید، دیدند که عراق به ایران حمله کرد، دیدند دو گروه بر فرض عراق مسلمان باشد، دیدند عراق بر فرض مسلمان، بر ایران قطعاً اسلامى حمله کرد، باید اینها دماغ صدام را به خاک بسپارند. این آیه نیزراجع به این مطلب است صحبت مىکند.
برنامه درسهایى از قرآن سال63، سیمایىازقرآن(3)، ص: 9
