| اعراف و اعرافیان |
| ساعت ٦:٠٦ ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ آبان ۱۳٩٠ کلمات کلیدی: اعراف و اعرافیان ،گناهکاران ،ظالمان محشور ،ابن کواء |
|
مام صادق جعفر بن محمد علیهما السّلام فرمود: اعراف مقام ارجمندى است میان بهشت و دوزخ بر آنها مىایستند هر پیامبر و خلیفه آنها با گناهکاران از مردم زمان خود همچنان که سالار سپاه با ضعفائى از سپاه خود در حالى که نیکان از مردم پیروان خود بسوى بهشت روانه شدهاند و این خلیفه به گروه پیروان خود مىگوید بنگرید به نیکان از برادران خودتان که بر شما سبقت نموده بسوى بهشت روانهاند آنگاه گناهکاران بر آنها سلام و درود مىفرستند این است مفاد آیه و نادوا اصحاب الجنة ان سلام علیکم و سپس پروردگار مىفرماید که آنها هنوز وارد بهشت نشده و در طمع آنند که پروردگار آنها را بوسیله شفاعت پیامبر و امام داخل بهشت فرماید و این مردم گناهکار بسوى اهل دوزخ نظاره کنند. گویند. بار پروردگارا ما را با ظالمان محشور نفرما و سپس اصحاب اعراف که پیامبران و اوصیاء آنها هستند به گروهى از مردم ساکن دوزخ به توبیخ و سرزنش گویند: ما أَغْنى عَنْکُمْ جَمْعُکُمْ وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَکْبِرُونَ آیا این گروه مستضعف بودند، که آنان سبک شمرده و در اثر فقر آنها و ثروت خود بر آنها تسلط داشتید و آنگاه امر پروردگار را به مردم مستضعف گویند وارد بهشت شوید و هرگز خوف و اندوه بر شما رخ نخواهد داد. و نیز روایت به نحوى است که به على بن أبی طالب علیه السّلام خطاب نموده فرمود: تو را چنین مىبینم که روز قیامت در دست عصائى دارى گروهى از مردم را بسوى بهشت روانه کنى و گروه دیگرى را بسوى دوزخ. (11) تفسیر مجمع روایت نموده که أبو القاسم مکاتى به سندى از اصبغ بن نباته روایت نموده گفت حضور على بن أبی طالب علیه السّلام بودم ابن کواء وارد شده سؤال کرد از این آیه امام فرمود: اى ابن کواء واى بر تو ما روز قیامت میان بهشت و دوزخ خواهیم ایستاد هر که ما را یارى نموده باشد ما به سیماى وى او را مىشناسیم و او را وارد بهشت مىنمائیم و هر که ما را دشمن بدارد به سیماى وى او را کاملا مىشناسیم او را وارد دوزخ مىنمائیم. (12) در کتاب بصائر به سندى از ابى بصیر از امام جعفر صادق علیه السّلام روایت نموده در باره آیه وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ فرمود: ما اصحاب اعراف هستیم هر که ما را بشناسد اهل بهشت است و هر که ما را انکار کند اهل دوزخ است. (13) کتاب بصائر به سندى از اصبغ بن نباته روایت نموده حضور امیر المؤمنین على علیه السّلام بودم شخصى از امام سؤال نمود از مفاد آیه وَ عَلَی الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ على علیه السّلام فرمود: ما اعراف هستیم که یاران و پیروان خود را به سیماى آنها مىشناسیم ما اعراف هستیم هرگز پروردگار شناخته نمىشود جز از طریق معرفت ما و نیز ما اعراف هستیم روز قیامت میان بهشت و دوزخ مىایستیم کسى وارد بهشت نخواهد شد جز اینکه ما را بشناسد و ما او را بشناسیم و کسى وارد دوزخ نمىشود جز آنکه ما را انکار کند و ما او را از پیروان خود ندانیم و انکار نماییم. (14) تفسیر عیاشى به سندى از امام باقر علیه السّلام روایت نموده راوى گفت سؤال نمودم از مفاد آیه وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ مراد از کلمه على الأعراف چیست امام فرمود: آیا گروهى از شما نیستند که عارف به افراد قبیله خود باشند که کاملا نیکان و تبهکاران آنها را بشناسند؟ عرض کردم: بلى. امام فرمود: ما همان رجال رادمردان هستیم که همه مردم را به سیماى آنها مىشناسیم. أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج14، ص: 203 |
|
| اعراف و اعرافیان |
| ساعت ٦:٠٢ ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ آبان ۱۳٩٠ کلمات کلیدی: اعراف و اعرافیان ،اهل بهشت ،اهل جهنم |
|
میان اهل بهشت و اهل جهنم دیوار و فاصلهاى است که آن را اعراف مىنامند. ابن عباس و مجاهد و سدى نیز این معنا را نقل کردهاند و به نظر جبائى اعراف به بالاى دیوار نامیده مىشود اما حسن بن فضل گفته اعراف صراط است.
هست بر اعراف آن مردان چند در لغت اعراف شد جاى بلند
حاجزى یا چون بناره و بارهها نزد شهرى بهر حفظ و چارهها
هست بر بالاى آن جاى رجال کز خلایق اعرقند اندر جلال
مرتفع از هر کجا و ز هر چه هست انبیاء را باشد اندر وى نشست
مىشناسد آن جماعت در سرشت هر که باشد اهل دوزخ یا بهشت
بر علامتها که دارند آن گروه در شناسائى به سیماء و وجود
گفته صادق (ع) هست اعراف از نشان پشتهها ما بین دوزخ هم جنان
هر نبى را با خلیفه و امتش باز دارند اندر آن از حکمتش
چون نکو کاران به جنت رو کنند جاى اندر روضه و مینو کنند
پس خلیفه آن نبى با عاصیان گوید از روى نکوهش آن زمان
که ببینند آن کسان را در بهشت با شما بودند یار و هم سرشت
بر مقام خود رسیدند این چنین مر شما ماندید محروم و غبین
پس گنه کاران کنند آنگه ندا که تحیت باد از حق بر شما
در جنان داخل نکردند آن کسان لیک دارند این طمع از شافعان أنوار العرفان فی تفسیر القرآن، ج14، ص: 171 |
|
| مشخصات نویسنده |
| آرشیو وبلاگ |
| مطالب اخیر |
| موضوعات وبلاگ |
| لینکستان |

