شخصی آمد حضور رسول اکرم و از همسایه اش شکایت کرد که مرا اذیت می کند و از من سلب آسایش کرده . رسول اکرم ( ص ) فرمود :
« تحمل کن و سر و صدای علیه همسایه ات راه نینداز ، بلکه روش خود را تغییر دهد » .
بعد از چندی دو مرتبه آمد و شکایت کرد . این دفعه نیز رسول اکرم فرمود :
« تحمل کن » .
برای سومین بار آمد و گفت : یا رسول الله این همسایه دست از روش خویش بر نمی دارد و همان طور موجبات ناراحتی من و خانواده ام را فراهم می سازد .
این دفعه رسول اکرم به او فرمود :
« روز جمعه که رسید برو اسباب و اثاث خود را بیرون بیاور و سر راه مردم که می آیند و می روند و می بینند بگذار مردم از تو خواهند پرسید که چرا اثاث را اینجا ریخته ای ؟ بگو از دست همسایه ی بدو شکایت او را به همه ی مردم بگو » .
شاکی همین کار را کرد همسایه ی موذی که خیال می کرد پیغمبر خدا برای همیشه دستور تحمل و بردباری می دهد نمی دانست آنجا که پای دفعظلم و دفاع از حقوق به میان بیاید اسلام حیثیت و احترامی برای متجاوز قائل نیست . لهذا همین که از موضوع اطلاع یافت به التماس افتاد و خواهش کرد که آن مرد اثاث خود را بر گرداند به منزل . و در همان وقت متعهد شد که دیگر به هیچ نحو موجبات آزار همسایه خود را فراهم نکند .
اصول کافی ج 2 ص 668
