با توجه به اخبار و روایاتى که از ائمه اطهار و در رأس آنها حضرت ختمى مرتبت در رابطه شیوع مفاسد و گناه در آخر الزمان و قبل از قیام قائم آمده، درمىیابیم که آن رهبران آسمانى با چشم نهانبین خود، وضع امت اسلام را بیش از هزار سال قبل پیشبینى کرده و با وضوح بیان نمودند که امت اسلام نه فقط گناه و مفاسد مرتکب مىشوند، بلکه کار آنها بهجائى مىرسد که کار زشت و گناه را خوب و پسندیده، مىنگرند و شخص گنهکارى را که به عفاف جامعه لطمه مىزند یک فرد هنرمند مىدانند!! طبیعى است که چنین جامعهاى تا چه حدّ از اسلام و احکام آن بىخبر خواهند بود. چنین افرادى خود را مسلمان مىدانند امّا از اسلام اطلاعى ندارند و لذا وقتى وجود مقدس حضرتمهدى ظهورمىکند واحکام اسلام وحقیقت قرآن رابیانمىکند، گروهى تصورشان ایناست کهحضرت مهدى دینجدید آورده، حال آن که پیامبر صلى الله علیه و آله در روایتى مىفرماید: مهدى پاى خود را جاى پاى من مىگذارد و تخطّى از آن نخواهد کرد. «1»
آرى قبل از ظهور به نحوى حقیقت اسلام و واقعیت قرآن مستور مىگردد که با آمدن حضرت مهدى و تبیین اسلام ناب محمدى، مردم گمان مىکنند که آن حضرت دین جدید آورده است.
البته مخفى نماند که مهجور ماندن اسلام بدین معنى نیست که در جهان اسلام، درس تفسیر و فقه و اخلاق بهطور کامل تعطیل مىگردد. بلکه ظاهر این است که هر گروهى قرآن را به رأى خود و بر اساس مسلک و مذهب خود تفسیر مىکند وهر فقیهى بر اساس قیاس و استحسان آنگونه که جوّ حاکم بر جامعه مىپسندد، حکم مىکند چنان که امروزه عدّهاى از مسلمانان گروه دیگرى را بهوسیله مواد منفجره مىکشند و متأسفانه این عمل را باعث تقرّب خود به خدا مىدانند و حال آن که قرآن کریم با صراحت مىفرماید: «وَ مَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِیها»، «2» «کسىکه مؤمنى را عمداً بکشد براى همیشه در جهنم خواهد بود.» مگر امروز مشاهده نمىکنیم که در همین قرون اخیر فرقههایى پیدا شدهاند گروه کثیرى از مسلمانان را مشرک مىدانند و احیانا بعضى از فقیهان خود فروخته و مزدور آنان، ریختن خون دیگر مسلمانان را مباح مىشمارند و خلاصه اینگونه احکامى که در اسلام بدعت گذارى شده با اسلام واقعى ارتباطى ندارد، کم نیست. با چنین وضعى طبیعى است که با ظهور حضرت مهدى وبسط حکومت او در تمامى نقاط روى زمین، عدّهاى خیال کنند که ایشان دین جدید آوردهاند.
______________________________
(1). منتخب الاثر: ص 491 به نقل از فتوحات ابن عربى. (2). نساء: 93
دوازده گفتار درباره حضرت مهدى ع، ص: 218