عقد دائم با عقد موقت در پارهاى از احکام مشترک است، که از آن جمله به موارد زیر مىتوان اشاره کرد:
1- زنى که عقد دائم شده نباید بدون اجازۀ شوهر از خانه بیرون رود؛ همچنین بیرون رفتن زنى که متعه شده بدون اجازۀ شوهر محل اشکال است، و اگر به واسطۀ بیرون رفتن او حق شوهر از بین مىرود بیرون رفتن او حرام است.
2- شوهر نمىتواند بیش از چهار ماه نزدیکى با همسر دائمى خود را ترک کند؛ هر چند ثبوت این حکم در غیر زن جوان محل اشکال است، ولى مطابق با احتیاط مىباشد. و در هر صورت شوهر باید از هر جهت حقوق همسرش را در نظر بگیرد و به گونهاى عمل کند که هیچ گونه ظلم و اجحافى به او نشود. نسبت به همسر موقت نیز حکم همین طور است؛ مگر این که در عقد موقت شرط کرده باشند که با یکدیگر نزدیکى ننمایند.
3- اگر در اثر آمیزش زن و مرد در ازدواج موقت کودکى متولد شود همانند ازدواج دائم مرد مسئول اداره و تأمین زندگى اوست، و فرزند به دنیا آمده از زن و مرد ارث مىبرد.
نرم افزار جامع فقه اهلبیت ( ع )
