ازدواج دائم و موقت در برخى از احکام با هم متفاوت هستند، که عبارتند از:
1- در عقد موقت باید مقدار مهریه مشخص گردد وگرنه عقد باطل است؛ ولى در عقد دائم اگر اسمى از مهریه برده نشود عقد صحیح است و چنانچه گذشت زن «مهر المثل» طلبکار است.
2- در صورت مرگ زن یا شوهر در ازدواج دائم هر کدام از دیگرى ارث مىبرد؛ ولى زن و شوهرى که با هم ازدواج موقت نمودهاند از یکدیگر ارث نمىبرند، مگر در صورتى که ارث بردن را در ضمن عقد موقت شرط کرده باشند، که در این صورت بنابر احتیاط با سایر ورثه مصالحه شود و ورثه زن را راضى نمایند.
3- جدایى زن و مرد در ازدواج دائم نیازمند طلاق است؛ ولى در ازدواج موقت پس از تمام شدن مدت ازدواج زن و شوهر خودبهخود به یکدیگر حرام شده و از هم جدا مىگردند، و اگر بخواهند پیش از تمام شدن وقت از یکدیگر جدا شوند مرد بقیۀ مدت را مىبخشد و بدین گونه از هم جدا مىشوند.
4- در عقد دائم زن باید خود را براى هر لذت جنسى مشروع که مرد بخواهد تسلیم نماید و بدون عذر شرعى از نزدیکى نمودن و آمیزش مرد جلوگیرى نکند؛ ولى زنى که به عقد ازدواج موقت درمىآید اگر در عقد شرط کند که شوهر با او نزدیکى نکند شوهر فقط مىتواند از او لذتهاى دیگر ببرد؛ گرچه در صورتى که زن بعداً راضى شود شوهر مىتواند با او نزدیکى نماید؛ بلکه عقد موقت اگر براى لذت بردن جنسى هم نباشد صحیح است مشروط بر این که واقعاً قصد زناشویى موقت را داشته باشند و به همین قصد عقد را جارى نمایند.
5- در ازدواج دائم مخارج زن از قبیل: خوراک، پوشاک، مسکن، دارو و لوازم دیگرى که در نظر مردم جزو هزینههاى زندگى زن است بر عهدۀ شوهر است، و چنانچه شوهر آنها را تهیه نکند، گرچه تنگدست باشد مدیون همسر خود مىباشد؛ ولى در ازدواج موقت زن حق مخارج گفته شده را ندارد مگر این که در عقد شرط کرده باشند که مرد مخارج زن را پرداخت نماید.
6- در ازدواج دائم زن حق «قَسْم» یعنى حق همخوابگى دارد، و بنابر احتیاط مرد باید حد اقلّ در هر چهار شب یک شب نزد زن دائم خود بماند، مگر این که او از حق خود بگذرد؛ ولى در ازدواج موقت زن چنین حقى را ندارد.
7- در عقد دائم اگر زن یا شوهر بچه بخواهد و دیگرى نخواهد، در صورتى که هیچ کدام عذر موجّه و شرعى نداشته باشند حق شوهر مقدم است، و چنانچه زن عذر موجّه و شرعى داشته باشد- مثل این که آبستن شدن براى او ضرر مهم داشته باشد- شوهر نمىتواند بچهدار شدن را به او تحمیل نماید؛ ولى در ازدواج موقت هر کدام از مرد یا زن مىتواند از بچهدار شدن جلوگیرى نماید، مگر آن که هنگام عقد نسبت به بچهدار شدن توافق نموده باشند.
نرم افزار جامع فقه اهلبیت ( ع )
