«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/ 10) این آیه لطیف مىگوید: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ» مؤمنین با هم برادرند. چند رقم علاقه داریم، یک جور علاقه پدر و پسرى داریم، نمىگوید: مسلمانها با هم پدر و پسر هستند. پدر و پسرى، پدر خود را بالاتر مىداند و پسر خود را پایینتر. نمىگوید: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ» معلم و شاگرد هستند. باز معلم خود را بالا مىداند و شاگرد خود را پایین مىداند. نمىگوید علاقه مؤمنین مثل علاقه زن و شوهر مىماند، زیرا زن و شوهر بعد با هم رفیق مىشوند، بعد از ازدواج علاقه ایشان از قبل بیشتر مىشود. در ازدواج علاقه زن و شوهر بیش از 20 سالگى است، مثلًا علاقه شریک و شریک. نمىگوید: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ» شرکاء. نمىگوید: مؤمنین مثل دو شریک هستند. باز براى این که این شریک مىخواهد، از جیب آن شریک بزند و آن شریک از جیب این شریک بزند. بهترین علاقهاى که بلند و کوتاه در آن نیست، آقا و بردگى در آن نیست، پایین و بلندى در آن نیست، فقط بر اساس محبت است، علاقه 2 تا برادر است که طبیعى است، زن و شوهر علاقهشان شهوتى است، و بعد نیز بعد از ازدواج است. پدر و پسر علاقهشان عاطفى است. مثلًا نمىگویند: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ» مثل مادر وبچه! چون مادر و بچه علاقهشان عاطفى است. معلم و شاگرد علاقه عقلى بینشان است. مادر و بچه علاقه عاطفى دارند و لذا بچه بد را نیز مادر دوست دارد. اما برادر، بهترین علاقهها که همیشگى است «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ» مسلمانها با هم برادر هستند.
برنامه درسهایى از قرآن سال63، سیمایىازقرآن(3)، ص: 9
