تا توانی می گریز از یار بد یار بد بدتر بود از مار بد
مار بد تنها تو را بر جان زند یار بد بر جان و بر ایمان زند
دوست را با دوست می شناسند.
لذا گفته شده :
تو اول بگو با کیا دوستی من آن وقت بگویم که تو کیستی
و یا :
با ادب را ادب سپاه بس است بی ادب با هزار کس تنها است
چه زیباست سروده سعدی شیزازی :
گلی خوشبو ی در حمام روزی رسید از دست محبوبی بدستم
بدو گفتم که مشکی یا عبیری که از بوی دلاویز تو مستم
بگفتا من گلی نا چیز بودم و لکن مدتی با گل نشستم
کمال همنشین در من اثر کرد و گرنه من همان خاکم که هستم
هر که با بدان نشیند ، نیکی نبیند .
گر نشیند فرشته ای با دیو وحشت آموزد و خیانت و ریو
از بدان جز بدی نیاموزی ناید از گرگ پوستین دوزی
برای مطالعه بیشتر به کتاب آداب المتعلمین نوشته آیة الله مظفری قزوینی مراجعه کنید .
موفق و مؤید باشید .
