با توجه به این که، قرآن کریم، به برخى اعمال زشت قوم لوط و سرنوشت آنان پرداخته، آیا هم جنس گرایى در مورد زنان نیز صادق است؟ قرآن کریم، در کدام سوره و آیه، به آن اشاره فرموده است؟
پاسخ: هم جنس گرایى، در مورد زنان نیز وجود داشته و از جمله گناهان کبیرهاى است که داراى حدّ است و از آن به «مساحقه» تعبیر شده. هر چند در قرآن کریم، همانند عمل زشت «لواط» به آن تصریح نشده؛ ولى با راهنمایى اهل بیت علیهم السلام، آیاتى به آن اشاره دارد؛ خداوند در توصیف مؤمنان مىفرماید:
«والَّذینَ هُم لِفُروجِهِم حفِظون* الّا عَلى ازوجِهِم او ما مَلَکَت ایمنُهُم فَانَّهُم غَیرُ مَلومین* فَمَنِ ابتَغى وراءَ ذلِکَ فَاولکَ هُمُ العادون؛ (مؤمنون، 5- 7)
و آنها که دامان خود را (از آلوده شدن به بىعفتى) حفظ مىکنند. تنها آمیزش جنسى با همسران و کنیزانشان دارند، که در بهرهگیرى از آنان ملامت نمىشوند. و کسانى که غیز از این طریق را طلب کنند تجاوزگرند» بنابر این، اگر زنى از غیر طریق همسر خویش ارضا جنسى شود، دامان خود را حفظ نکرده و مرتکب معصیت الهى گشته است.
در روایتى از امام صادق علیه السلام مىخوانیم که حضرتش در پاسخ به سؤال زنى که از حکم مساحقه پرسیده بود، فرمودند:
«حدّش حدّ زناکار است»؛ پرسید: آیا خداوند عزوجل در قرآن، آن را بیان فرموده است؟ فرمودند: «آرى»؛ عرض کرد: در کجاى آن؟ فرمودند: در داستان «اصحاب الرّس» «1» و در روایتى آمده است: زنى همراه کنیز خود خدمت امام صادق علیه السلام رسیده عرض کرد: درباره پرداختن زنان به یک دیگر چه مىفرمایى؟ حضرت فرمودند: جایگاهشان آتش است؛ روز قیامت این گونه زنان آورده مىشوند در حالى که بالاپوشى از آتش و کفشى از آتش و روبندى از آتش بر آنان پوشانده مىشود؛ آن زن عرض کرد: این مطلب در کتاب خداوند متعال نیست! حضرت فرمود: آرى هست؛ عرض کرد: کجاست؟ فرمودند: «آن جا که مىفرماید:
«وعادًا وثَمودا واصحبَ الرَّسّ» (فرقان، 38)«2»
البته از برخى از احادیث استفاده مىشود که این عمل ناپسند در قوم لوط نیز بوده است؛ امام صادق علیه السلام مىفرمایند: «نخستین کسى که این عمل را مرتکب شد، قوم لوط بودند؛ زیرا مردها به یک دیگر پرداختند و زنان، بى مرد ماندند، در نتیجه آن زنان نیز همانند مردانشان، به یک دیگر روى آوردند» «3»
__________________________________________________
(1). کافى، کلینى رحمه الله، ج 7، ص 202، ح 1/ بحار الانوار، علامه مجلسى، ج 79، ص 75، ح 2
(2). تفسیر نورالثقلین، عبد على عروسى حویزى، ج 4، ص 19، ح 61/ تفسیر نمونه، ج 15، ص 94
(3). بحار الانوار، علامه مجلسى، ج 79، ص 76، ح 3/ میزان الحکمه، محمد محمدى رىشهرى، ج 5، ص 2418
پرسمان قرآنى زن، ص: 160
