پرسش: آیا در بهشت مردها و زنها با هم هستند و محرم و نامحرمى وجود ندارد، یا نه، مانند این جهان است؟
و اگر آنها از هم جدا هستند، مىتوانند با هم ازدواج کنند؟
پاسخ: براى روشن شدن پاسخ لازم است به چند نکته توجه شود، اول این که زندگى در بهشت به خلاف زندگى دنیا، فردى است؛ یعنى بهشتیان نیازى به زندگى اجتماعى ندارند؛ چرا که اصلىترین عامل زندگى اجتماعى «نیاز» است و این عامل به کلى در بهشت منتفى است (مانند آیه 71 زخرف: «وَ فِیهَا مَا تَشْتَهِیهِ الْأَنفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْیُن ...؛ و در آن [بهشت] آن چه دلها بخواهد و چشمها از آن لذت ببرد موجود است ...») و اگر هم دیدارها و مجالسى در بهشت برپا شود، به جهت لذّت بردن از مصاحبت با اخیار و بهشتیان است و نه زندگى اجتماعى.
دیگر این که در بهشت گناه نیست و اساساً زمینهاى هم براى آن وجود ندارد و خدا آنها را از میل به سوى گناه به هر صورت آن، با اعطاى خواب و نعمتهاى فراوان و برآوردن خواستهاى آنها باز مىدارد. «1»
و نکته پایانى این که قوانین آخرت با قوانین دنیا متفاوت است و هر قوانین متناسب با خود دارد؛ بنابراین، مقایسه آخرت و بهشت با زندگى دنیایى نادرست است.
از مطالب گفته شده این استفاده بعید نیست که مردها و زنهاى نامحرم با هم ارتباطى نداشته باشند، چرا که هیچ گونه زمینهاى براى چنین ارتباطى فرض نمىشود، البته در بهشت ازدواج هست و آیات و روایات متعددى بر آن دلالت، بلکه تصریح دارد (بقره، 25 و نساء، 57 و ...) و پایههاى این ازدواج در دنیا شکل گرفته است که اگر مرد و زن هر دو بهشتى باشند، در صورت تمایل مىتوانند به زندگى زناشویى خویش ادامه دهند و اضافه بر آن خداى متعال در بهشت از بهشتیان با حورالعین پذیرایى مىکند.
در پایان توجه شما را به وجود «حجاب» براى زنان بهشتى جلب مىکنیم:
پیش از پاسخ، به دو نکته ضرورى اشاره مىکنیم:
الف) در بهشت، طاعات، عبادات و اعمالى که در این دنیاست وجود ندارد؛ چون بهشت دار تکلیف و و نشئه اختیار نیست و آزمایش و امتحانى وجود ندارد. در آنجا بهشتىها، عاشقانه خدا را مىستایند و از ستایش او لذت مىبرند، «نیایش آنان در آنجا سبحانک اللهم [خدایا! توپاک و منزهى] و درودشان در آنجا سلام است، و پایان نیایش آنان این است که:
الحمدللَّه رب العالمین [ستایش ویژه پروردگار جهانیان است].» «2»
ب) محرمات و زشتىها، همچون غذایى نامناسب براى روح انسان است و به طور مسلم روح سالم اشتهاى چنین غذایى را ندارد و بهشت، عالمى است که انسان کاملًا با واقعیتها هماهنگ مىشود و به گفته شاعر:
آنچه بینى دلت همان خواهد! و آنچه خواهد دلت همان بینى!
بنابراین، بهشتیان هرگز تمایل به اعمال حرام پیدا نمىکنند؛ چرا که تمایل به گناه از ویژگى روحهاى بیمار دوزخى است. «3» برخى از آیات قرآنکریم، اوصاف زنان و همسران بهشتى را این گونه بیان مىکنند:
1. همسران بهشتى، جز به همسران خود چشم ندوخته، و جز به آنها عشق نمىورزند: «فیهن قاصرات الطرف»؛ «4»
2. تمام صفات کمال و جمال یک همسر مطلوب در آنها جمع است؛ «فیهن خیراتٌ حسان» (الرحمن، 70)
3. آنها فقط به همسرانشان تعلق دارند و از دید دیگران پنهانند؛ «حور مقصورات فىالخیام» «5»با توجه به این آیات، مشخص مىشود که زنان در بهشت حجابهایى دارند که نشأت گیرنده از فطرت آنها (عفت، پاکدامنى و ...) است و پوشش بدن، آن گونه که در این جهان معمول است- بر فرض نداشتن- هیچ شکل اخلاقى براى مردان یا زنان دیگر به وجود نمىآورد؛ چون از دید دیگران مستورند.
__________________________________________________
(1). ر. ک: کشف المراد، علامه حلى، ص 411 و 412
(2). یونس، 10/ پیام قرآن، آیتاللَّه مکارم شیرازى، ج 6، ص 363
(3). تفسیر نمونه، ج 21، ص 116
(4). الرحمن، 56/ تفسیر نمونه، همان، ج 23، ص 169
(5). الرحمن، 72/ همان، ص 183
پرسمان قرآنى زن، ص: 156
