پرسش: پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرموده: «بهشت زیر پاى مادران است.» در این صورت تمام مادران وارد بهشت خواهند شد و اگر برخى از زنان هم نتوانند وظیفه خود را انجام دهند و گناه بسیارى داشته باشند پس از کیفر اعمالشان وارد بهشت خواهند شد. آیا زنانى که براى همیشه از مادر شدن محرومند از این موضوع مستثنا هستند؟
پاسخ: در حدیثى مىخوانیم: جوانى مىگوید نزد پیامبر صلى الله علیه و آله براى شرکت در جهاد (آنجا که جهاد واجب عینى نبود) رفتم، تا درباره جهاد با ایشان مشورت کنم پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: «ألک والدة قلت نعم قال اذهب فاکر مها فإنّ الجنة تحت رجلیها؛ آیا مادرى دارى؟ عرض کردم آرى. فرمود: در خدمت مادر باش که بهشت زیر پاى او است». «1»
این حدیث بر اهمیت مقام مادر، اشاره دارد و مىفهماند که اگر انسان در رکاب و خدمت مادر باشد و در این راه بکوشد از نیکوکاران خواهد بود و امید به بهشت رفتنش افزایش مىیابد. هم چنان که حضرت عیسى در مقام بر شمردن افتخارات خود نیکوکارى نسبت به مادر را ذکر مىکند؛ «مرا نیکوکار و قدردان و خیرخواه، نسبت به مادرم قرار داده است». (مریم، 32) «2»
معناى حدیث شریف این نیست که همه مادران تنها به خاطر مادر بودن به بهشت خواهند رفت. جایگاه انسانهاى معاند، چه زن، چه مرد، جهنّم است. و زنان بدکار همانند مردان بدکار به کیفر اعمالشان خواهند رسید، بلکه به آن معناست که انسان براى رفتن به بهشت باید در برابر مادر متواضع بوده و خود را همانند خاک زیر پاى او بداند و در خدمت او باشد.
__________________________________________________
(1). مجموعه ورّام، ورامبن ابن فراس، ج 2، ص 284
(2). ر. ک: تفسیر نمونه، ج 13، ص 56
پرسمان قرآنى زن، ص: 157
