پرسش: آیا بهشت تنها براى مردان است که خداوند در آیه 25 سوره بقره مىفرماید: «ازواج مطهرة»؟ مگر زنان به بهشت نمىروند؟ در ضمن اگر حیا براى زنان بهشتى مطرح است، پس چگونه خداوند متعال در سوره واقعه، به توصیف جمال زنان بهشتى پرداخته است؟
پاسخ: با توجه به آیات قرآن کریم شکى نیست که بهشت هم براى مردان مؤمن و هم براى زنان با ایمان است:
«وعَدَ اللَّهُ المُؤمِنینَ والمُؤمِنتِ جَنتٍ تَجرى مِن تَحتِهَا الانهرُ خلِدینَ فیها ومَسکِنَ طَیّبَةً فى جَنتِ عَدنٍ ورِضونٌ مِنَ اللَّهِ اکبَرُ ذلِکَ هُوَ الفَوزُ العَظیم؛ (توبه، 72)
خداوند به مردان و زنان با ایمان، باغهایى از بهشت وعده داده که از زیر درختانش نهرها جارى است، جاودانه در آن خواهند بود، و مسکنهاى پاکیزه در این بهشت جاودان دارند، هم چنین خشنودى پروردگار که از همه اینها بالاتر است و این است رستگارى بزرگ.»؛ «لِیُدخِلَ المُؤمِنینَ والمُؤمِنتِ جَنتٍ تَجرى مِن تَحتِهَا الانهرُ خلِدینَ فیها ویُکَفّرَ عَنهُم سَیّاتِهِم؛ (فتح، 5) هدف [دیگر از فتح مبین] این بود که مردان و زنان باایمان را در باغهایى [از بهشت] وارد کند که نهرها از زیر درختانش جارى است، در حالى که جاودانه در آن مىمانند و گناهانشان را مىبخشد.»
پس مقصود خداوند متعال از آیه «ازواج مطهرة» (بقره، 25)، زنهاى بهشتى هستند که براى مردان بهشتى در نظر گرفته شدهاند و این با بهشت رفتن زنان منافاتى ندارد، زیرا در آیات دیگر به آن اشاره شده است؛ در ضمن علت بیان نکردن، رعایت حیا نیز نبوده است.
امّا آن چه در سوره واقعه آمده توصیف «حورالعین» است که به معناى زنان بهشتى نیست، بلکه حور، جمع «حوراء» و «احور» است و به معناى کسى است که سیاهى چشمانش به طور کامل مشکى و سفیدى آن به طور کامل، شفّاف و برّاق باشد.
عین نیز جمع «عیناء» و «اعین» مىباشد که به معناى کسى است که چشمانش درشت باشد، و نیز گفته شده که «حور» از «حیرت» گرفته شده، و این کنایه از زیبایى بیش از اندازه آنهاست که هر بینندهاى را به حیرت مىاندازد.
بر فرض هم که توصیف زنان بهشتى باشد، با حیاى آنان منافاتى ندارد، زیرا این منافات، زمانى است که از یکى از آنها به طور فردى و مشخص که مخاطب، او را بشناسد، توصیف شده باشد، ولى تعریف از آفرینش و زیبایى نوع آنها، با حیاى آنها منافات ندارد، مانند آن که اگر به فرد مشخصى گفته شود تو از آب گندیده خلق شدهاى، ممکن است ناراحت شود، ولى اگر در حضور همه انسانها گفته شود انسان از آب گندیده خلق شده است، چون به نوع انسان اشاره دارد، کسى ناراحت نمىشود. «1»
__________________________________________________
(1). تفسیر المیزان، علامه محمدحسین طباطبایى، ج 1، ص 90 و ج 18، ص 149/ تفسیر تبیان، شیخ طوسى، ج 9، ص 242 و 246/ مجمع البیان، طبرسى، ج 2، ص 254 و ج 8، ص 274؛ ج 9، ص 275/ تفسیر نورالثقلین، عبد على عروسى حویزى، ج 1، ص 321/ مفردات الفاظ القرآن، راغب اصفهانى، ص 262
پرسمان قرآنى زن، ص: 151
