روش عبادت را باید از قرآن و عترت آموخت . آنگونه که آدرس هر خانه را باید از صاحب خانه گرفت .
1 - آگاهانه
در حدیث است : دو رکعت نماز عالم ، بهتز از هفتاد رکعت نماز جاهل است . و رسول خدا ( ص ) فرمود : از نماز ، آن قسمتی مورد قبول است که انسان بر اساس تعقل و آگاهی بخواند .
امام صادق ( ع) می فرماید : هر که دو رکعت نماز بخواند و بداند با که سخن می گوید و چه می گوید ، گناهانش بخشده می شود .
2 - عاشقانه
عبادت از روی عشق ، نشاط آور و لذت بخش است و آنگونه که بیمار از غذا لذت نمی برد ، عبادت کنندگان بی شوق هم ، از پرستش نمی برند .
امام صادق ( ع ) می فرماید : عبادت را به خودتان تحمیل نکنید . آنگونه که برای دیدار یک شخصیت محبوب ، نشاط و شوق داریم ، برای دیدار با خدا و پرستش او هم باید چنین باشیم بلکه فراتر از این شوق .
3 - خالصانه
ملاک ارزش و اعتبار عبادت ، اخلاص است و عبادت ناخالص و از روی ریا ، نفاق ، شهرت طلبی و عوام فریبی بی اعتبا و بی ارزش است . عبادت بی اخلاص ، همچون جسم بی جان و پیکر بی روح است .
4 - پرستش باید با قلبی سرشار از احساس عظمت خدا و کوچکی خود باشد . قرآن ، در وصف مؤمنان ، « خشوع در نماز » را بیان می کند .
برای خشوع در نماز ، باید نماز گزار چنان عبادت کند که گویا خدا را می بیند و ذلت و کوچکی خویش را در برابر قدرت و عظمت او حس کند . در حدیث است : خدا را چنان عبادت کن که گویا او را می بینی .
