در آخر الزمان دین دارى و حفظ حریم احکام الهى بسیار مشکل مىشود و اعتقادات حقّه اسلامى مورد دستبرد شیاطین قرار مىگیرد و مردم در معرض یک امتحان و آزمایش عظیم قرار مىگیرند.
سدیر صیرفى مىگوید: به همراه مفضّل بن عمرو و ابو بصیر و ابان بن تغلب بر امام صادق علیه السلام وارد شدیم، دیدیم امام روى خاک نشسته و مانند مادرى که فرزند خود را از دست داده و دلش سوخته گریه مىکند و مىگوید: سیّدى غیبتک نَفَتْ رقادى وَضَیَّقتَ عَلَّىَ مهادی... اى آقاى من، غیبت تو خواب را از دیدگانم ربوده و بستر استراحت را بر من تنگ نموده و آرامش از دلم رخت بربسته... سدیر مىگوید: چون امام را با این حال پریشان و گریان دیدم با خود گفتم: حتماً حادثه ناگوارى پیش آمده به حضرت عرض کردیم: آیا اتفاقى افتاده که شما اینگونه گریه مىکنید؟
حضرت فرمود: امروز به کتاب جفر که وقایع مهم جهان تا قیامت در آن درج شده نگاه مىکردم، و اخبار مربوط به غیبت قائم آل محمّد و طول عمر ایشان و امتحانى که براى صاحبان ایمان در آن زمان پیش مىآید و شبهاتى که در اثر طولانى شدن غیبت عارض مىشود وعدّهاى از دین دست مىکشند، مشاهده مىکردم که باعث دگرگونى حال من شد. «2»
______________________________
(1). سفینة البحار: ج 1، ص 556 «مادّه زمن». (2). کمال الدین: باب 33، حدیث 51.
دوازده گفتار درباره حضرت مهدى ع، ص: 222
