روایت است که خدا تعالى فرمود: اى آدمیزاده روزیت میرسد و تو غم آن دارى و عمرت میکاهد و بر آن اندوه ندارى میجوئى آنچهات سرکش کند و دارى آنچه تو را بس است.
رسول خدا فرمود: هر که آرزو دارد فردا زنده ماند آرزو دارد همیشه بماند.
یک عارفى گفت آرزوها پایان ندارند و زنده بهیچ نسازد و گفتهاند هیچ بنده پیرو آرزوى خود نشود جز که از کار خود کوتاهى کند و باز گفتهاند بازت ندارد آرزوى دراز از یاد عمر کوتاه و دیگرى گفته هر که مهار آرزو را سر داد و رها کرد با مرگ خود بلغزید و بسر درآمد، دیگرى گفته: چون بآرزویت رسیدى مرگت نزدیک شده و چون مرگت در رسید آرزویت بر باد رفته.
|
آرزو میداشتم پنجاه سال
|
|
بود در پیش و پسش انداختم
|
|
گنج بود از زندگى و باختم
|
|
در قمار روزگار انداختم
|
|
گر که عمرم بود صد پشتم شکست
|
|
یاد تضییعى که در آن ساختم
|
| |
|
|
گنجینه معارف شیعه إمامیه / ترجمه کتاب کنز الفوائد و التعجب ؛ ج1 ؛ ص89