امیر المؤمنین علیه السلام فرمود:
زمانى که انسان آخرین روز زندگیش در دنیا و اولین روز از آخرت (یعنى روز مرگ) را مىبیند، مال و فرزندان و عملش در برابرش مجسّم مىشود. (در این حال) انسان به مال رو مىکند و مىگوید:
سوگند به خدا، من در طلب تو حریص، و در صرف کردنت بخیل بودم. اکنون براى من چه مىکنى؟
مال پاسخ مىدهد: کفن خود را از من برگیر.
آنگاه رو به فرزندانش کرده و مىگوید:
به خدا سوگند، من دوستدار شما و مدافع شما بودم. حال شما براى من چه مىکنید؟
پاسخ مىدهند: ما تو را به گور مىسپاریم و در خاک پنهان مىسازیم.
در این هنگام، رو به عمل خود مىکند و مىگوید: به خدا
قسم، تو بر من بسیار سنگین بودى و رغبتى براى انجام دادن تو نداشتم، تو با من چه مىکنى؟
عمل پاسخ مىدهد: من در گور و در روز محشر با تو همراه و همنشین خواهم بود، تا هر دو با هم بر خداوند، عرضه شویم .
گلچین صدوق، ج1، ص:128 - 129
