××××× کسی که به پیغمبر ( ص ) ناسزا بگوید ، بر شنونده ی آن واجب است که او را به قتل برساند تا زمانی که خوفی بر خود و عرض ( آبروی ) خود یا بر جان یا عرض مؤمن نباشد ، و با وجود این خوف ، جایز نمی باشد .
و اگر بر مال مورد توجه او یا بر مال مورد توجه برادر مسلمانش خوف است ترک قتل او جایز است و این بر اذن از امام (ع ) یا نایب او توقف ندارد و همچنین است اگر بعضی از ائمه ( ع ) را ناسزا بگوید . و در ملحق نمودن حضرت زهرا ( س ) به آنان وجهی است ، بلکه اگر ناسزای او به ناسزای پیامبر ( ص ) بر گردد بدون اشکال به قتل می رسد .
تحریر الوسیله امام خمینی ، احکام قذف ، فروع اول
