سؤال شده: کدام مال بهتر است؟
ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: سؤال شده: کدام مال بهتر است؟ ،کدام مال بعد از زراعت کردن بهتر است؟ ،کدام مال پس از گوسفند بهتر است؟ ،کدام مال پس از نخل بهتر است؟

عن الصّادق علیه السّلام جعفر بن محمّد عن أبیه، عن آبائه علیهم السّلام قال‏ سئل رسول اللَّه صلّى اللَّه علیه و آله: أیّ المال خیر؟

قال: زرع زرعه صاحبه، و أصلحه، و أدّى حقّه یوم حصاده.

قیل: یا رسول اللَّه فأیّ المال بعد الزّرع خیر؟

قال: رجل فی غنمه قد تبع بها مواضع القطر، یقیم الصّلاة و یؤتی الزّکاة.

قیل: یا رسول اللَّه فأیّ المال بعد الغنم خیر؟

قال: البقر تغذو بخیر و تروح بخیر.

قیل: یا رسول اللَّه فأیّ المال بعد البقر خیر؟

قال: الرّاسیات فی الوحل المطعمات فی المحلّ، نعم الشّی‏ء النّخل، من باعه فإنّما ثمنه بمنزلة رماد على رأس شاهق‏ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّیحُ فِی یَوْمٍ عاصِفٍ‏ إلّا أن یخلف مکانها.

قیل: یا رسول اللَّه فأیّ المال بعد النّخل خیر؟ فسکت.

فقال له رجل: فأین الإبل؟

قال صلّى اللَّه علیه و آله: فیها الشّقاء و الجفاء، و العناء، و بعد الدّار، تغدو مدبرة، و تروح مدبرة لا یأتی خیرها إلّا من جانبها الأشأم، أما إنّها لا تعدم الاشقیاء الفجرة.

از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله سؤال شد: کدام مال بهتر است؟

فرمود: زراعتى که صاحبش آن را کشت نموده و پرورش داده و هنگام درو حقّ آن را پرداخته باشد.

پرسیدند: اى رسول خدا؛ پس کدام مال بعد از زراعت کردن بهتر است؟

فرمود: مردى که گوسفند دارد و [براى سیراب کردنشان‏] در پى آنها راهى محل‏ها و گودالهایى که در آنها آب باران جمع شده، مى‏گردد و نماز مى‏خواند و زکات مى‏دهد.

پرسیدند، اى رسول خدا! کدام مال پس از گوسفند بهتر است؟

فرمود، گاو، که بامداد به خوبى [شیر مى‏دهد]، و شامگاه هم به خوبى [شیر مى‏دهد].

پرسیدند: اى رسول خدا! پس از گاو، چه چیزى بهتر است؟

فرمود: آن درختهاى بلندى که در گل و لاى ریشه دارند، و خوراک روزهاى قحط را فراهم مى‏سازند. چه خوب چیزى است درخت خرما! هر کس آن را بفروشد بهایش چون خاکستر سر قلّه کوه است که در روز طوفانى، باد سختى بر آن بوزد و آن را پراکنده سازد، مگر آنکه به بهاى آن، نخلستان دیگرى بخرد.

پرسیدند، اى رسول خدا! کدام مال پس از نخل بهتر است؟

حضرت سکوت کرد [و جوابى نداد].

مردى گفت، پس شتر چگونه [منزلتى دارد]؟

فرمود: بدبختى و دل سختى و رنج، در شتر دارى است؛ در بامداد و شامگاه از خانه دور مى‏شود [و در بیابان بسر مى‏برد]، خیرى نمى‏دهد مگر از آن سویى که خطرناک است [راه دوشیدن و سوارشدنش از طرف چپ اوست‏]، ولى مردمان بدبخت نابکار، آن را از دست ندهند.

چهل حدیث، ص: 54