اقسام پاداش و کیفر : ببین خودت چی می گیری ....
ساعت ٢:۳٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: اقسام پاداش و کیفر : ببین خودت چی می گیری ،دکار نیز داراى دو نوع کیفر ،کسى که کار نیک مى‏کند داراى دو پاداش ،چرا یک ذره غبار

براى نظم و انتظام و آسایش و آرامش در جامعه، حکومتها قوانین و مقرراتى را وضع و به موقع اجرا مى‏گذارند که این نوع قوانین موضوع بحث ما نیست چون در محاسبه اعمال به این گونه مقررات کمتر نیاز پیدا مى‏کنیم.

اما کسى که کار نیک مى‏کند داراى دو پاداش است و بدکار نیز داراى دو نوع کیفر.

پاداشى که نیکوکار در دنیا دریافت مى‏دارد در کلمه خوشبختى و سعادت دنیوى خلاصه مى‏شود زیرا خداوند این جهان را با چنان نظام شگفت‏انگیزى آفریده که حتى یک بار نفس کشیدن، بى‏قاعده و بى‏حساب نیست و بى‏اثر نیز نمى‏ماند و چون خدا داراى اسماء الحسنى و صفات پسندیده است و از خداى نیکو آفرین هم جز نیکى به وجود نمى‏آید هر عمل نیکى که از بنده‏اش صادر شود پاداش نیکش را در دنیا به او عطا خواهد فرمود پس هر که نیکى کند به سود خود اوست و به لحاظ این که هر چه به وجود آید «نیست» نخواهد شد و «معدوم» نخواهند گشت بلکه تا ابد به راه کمال خود ادامه خواهد داد لذا نیکوکار پس از مرگ هم پاداش اعمال نیکش را بهتر از آنچه در دنیا دریافت داشته از خداى‏ بخشنده دریافت خواهد داشت.

بنا بر این پاداش‏ها دو نوعند:

1- پاداشهاى دنیوى

2- پاداشهاى اخروى کیفرها نیز به قیاس مذکور دو قسمند:

1- کیفر دنیوى

2- کیفر اخروى بدکار را در طبیعت پاداش نیکو نیست.

او گرچه مدتى را در دنیا زنده مى‏گذراند ولى زندگى نمى‏کند بلکه با بیماریهاى حسد، کینه، حرص، بى‏تابى، فزون‏طلبى، حب جاه و مقام و ... تن و روان خویش را مى‏سوزاند و همین آتشها را هم به آخرت منتقل مى‏کند.

چرا یک ذره غبار که در چشم مى‏نشیند تا بیرون نیاید انسان را از ناراحتى و رنج نمى‏رهاند؟

چرا یک قطره آب اگر در قصبه الریه وارد شود سرفه‏هاى مکرر بر آدمى دست مى‏دهد؟ و چرا خارى کوچک که در پاى خلد، انسان از رفتار باز مى‏ماند؟ براى اینکه بر خلاف طبیعت و سنت الهى هر عملى واقع شود، عکس العملش ناراحتى، رنج و بیمارى است. پس براى رهایى از عکس العمل‏هاى بد، عملهاى نیکو باید انجام داد و غیر از این چاره‏اى نیست.

این جهان کوه است و فعل ما ندا سوى ما آید نداها را صدا

از مکافات عمل غافل مشو گندم از گندم بروید جو ز جو بدکار در آخرت هم با اعمال زشت خویش دست به گریبان است زیرا در عالم چیزى از بین نمى‏رود و عمل، عامل خود را هرگز رها نمى‏کند. نگاه کنید به آیه 13 تا 14 سوره اسراء که در این باره مى‏فرماید:

وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِی عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ کِتاباً یَلْقاهُ مَنْشُوراً اقْرَأْ کِتابَکَ کَفى‏ بِنَفْسِکَ الْیَوْمَ عَلَیْکَ حَسِیباً نامه عمل هر انسان را در گردنش ملازم کردیم و در روز قیامت برایش بیرون مى‏آوریم در حالى که نامه‏اى است گشوده و خوانا و (مى‏گوییم اکنون) نامه‏ات را بخوان که خودت کافى است امروز حسابگر خویشتن باشى.

                       محاسبه نفس یا روش پیشگیرى از وقوع جرم، ص:94 - 95