بیست و دو امر سنّت‌
ساعت ۱٠:۱۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: بیست و دو امر سنّت‌ ،غسل دادن مولود ،خاک کربلا على ساکنها التّحیّة و الثّناء ،ختنه کردن طفل

اوّل غسل دادن مولود در وقت ولادت او.

دوّم اذان در گوش راست او گفتن و اقامت در گوش چپ او چه از حضرت امام بحقّ ناطق امام جعفر صادق علیه السّلام منقولست که مکروهى بعد از آن به طفل نمى‌رسد و از ترس مرض امّ صبیان محفوظ مى‌ماند و شیطان برو دست نمى‌یابد.

سیّم خاک کربلا على ساکنها التّحیّة و الثّناء به کام طفل مالیدن و اگر خاک کربلا نباشد از آب دجلۀ فرات و اگر آن نیز نباشد آب شیرین و اگر آن نیز نباشد خرما یا عسل در آب ریختن تا شیرین شود و به کام او مالیدن و هم چنین سنّت است که خرما را بخایند و به کام طفل بمالند.

چهارم تراشیدن موى سر طفل در روز هفتم از ولادت.

پنجم تصدّق کردن بوزن موى سر او طلا یا نقره.

ششم نام گذاشتن بر آن طفل در روز و بهترین نامها آنست که محمّد یا احمد یا على یا حسن یا حسین یا جعفر یا طالب یا چیزى که در آن بندگى خداى تعالى باشد چون عبد اللّٰه و غیره اگر مولود پسر باشد نام گذارند و اگر دختر باشد فاطمه نام کنند چه در حدیث آمده که مفلسى به خانۀ داخل نمى‌شود که در آن نام محمّد و احمد و على و حسن و حسین و جعفر و طالب و عبد اللّٰه و فاطمه باشد.

هفتم کنیت و لقب بر طفل گذاشتن.

هشتم ختنه کردن طفل در روز هفتم از ولادت او.

نهم سوراخ کردن گوش راست طفل را در پائین و گوش چپ را در بالا.

دهم عقیقه کردن جهت طفل در روز هفتم یعنى گوسفند یا شتر کشتن و دادن قیمت آن مجزى نیست و اگر طفل پیش از پیشین در روز هفتم از ولادت بمیرد عقیقه او ساقط مى‌شود.

یازدهم آن که گوسفند یا شترى که به واسطۀ عقیقۀ طفل مى‌کشد باید که اگر فرزند پسر باشد گوسفند و شتر نر بکشد و اگر دختر باشد ماده.

دوازدهم آن که مى‌باید که در آن گوسفند صفتهایى که در گوسفند قربانى شرطست باشد یعنى شاخ اندرونى شکسته و کور و لنگ و لاغر نباشد.

سیزدهم آن که چهار یک گوسفند یا شتر را به زنى که طفل را زایانیده باشد دهند و اگر آن زن نباشد به مادر طفل دهند که تصدّق کند.

چهاردهم آن که گوشت آن را بپزند یا از آن طعامى سازند و به درویشان دهند و اقل آن ده درویش را طعام دادنست.

پانزدهم آن که عقیقه کردن و موى سر تراشیدن در یک‌ مکان واقع شود و عقیقه بعد از تراشیدن موى سر باشد.

شانزدهم آن که در وقت کشتن گوسفند این دعاى منقول را بخواند:

یٰا قَوْمِ إِنِّی بَرِی‌ءٌ مِمّٰا تُشْرِکُونَ إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ حَنِیفاً مسلما وَ مٰا أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ إِنَّ صَلٰاتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیٰایَ وَ مَمٰاتِی لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِینَ لٰا شَرِیکَ لَهُ وَ بِذٰلِکَ أُمِرْتُ وَ أَنَا من الْمُسْلِمِینَ اللّٰهمّ منک و لک بسم اللّٰه و اللّٰه أکبر.

آن‌گاه نام طفل را ببرد و گوسفند را ذبح کند.

هفدهم آن که اعضاى آن گوسفند یا شتر را از هم جدا کنند چه شکستن استخوانهاى آن مکروهست.

هجدهم عقیقه کردن طفل بعد از بالغ شدن به جهت خود اگر داند که پدر عقیقه او نکرده است.

نوزدهم مبارک باد گفتن کسى را که فرزندى بهم رسیده باشد براى او.

بیستم خوردن به زن حامله را چه در حدیث آمده که هر زن حاملۀ که به بخورد طفل او خوبروى و خوش طبع باشد.

بیست و یکم خرما خوردن زن حامله در وقت دیدن نفاس چه از حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام منقولست که فرزند او در این حالت از حکما گردد و در بعضى احادیث وارد شده که اگر رطب خورد فرزند او حکیم شود.

بیست و دوّم پیچیدن طفل به خرقۀ سفید‌

جامع عباسى و تکمیل آن (محشى، ط - قدیم)، ج‌2، ص:303-   304‌